මං දැන් ලොකු ළමයෙක්

එතකොට මං පොඩියි. ස්වයං වින්දනය කියන වචනය වත් තේරෙන්නේ නැති කාලේ මම ස්වයං වින්දනය අත්හදා බලමින් හිටියා. මෙන්න යකෝ එක පාරටම අමුතු හැඟීමක් එක්ක මොනාද එකක් එළියට ආවා. බය වෙච්ච පාර මම ආයේ කවදාවත් මොකුත් නොකරම ඉන්න තීරණය කරා.

කුතුහලය නිසාම වගේ එදා ගේම් එකක් ගහන්න ගෙදර ආපු නෑදෑ අයියා කෙනෙක්ට සීන් එක අමාරුවෙන් කියලා උපදෙස් ඉල්ලුවම පොර හිනා වුණා. හේතුවක් නොකියාම මට කාමරේටම වෙලා ඉන්න කියපු අයියා එළියට ගියා.

රෑ වෙද්දි කාමරේ ඉන්න බැරි කමටම දොර රෙද්ද අස්සෙන් ඔළුව එළියට දාල බලපු මට පෙනුණේ අයියා ඒ වෙලාවෙද කොහෙද වැඩ ඇරිලා ගෙදර ආපු අපේ තාත්තත් එක්ක හිනා වෙවී මගේ කාමරේ දිහා බල බල මොනාද කතා කරනවා. තාත්තට සීන් එක කියනවද කොහෙද දැන් නම් ගුටි කන්නත් වෙයිද දන්නේ නෑ. මම ඇඳට නැගලා රෙද්දෙන් ඔළුවේ ඉඳන් පෙරවගත්තා.

ටිකකින් තාත්තා කාමරේට ඇවිත් මට කතා කරා. රෙද්ද මෑත් කරලා බැලුවම අයියත් ඇවිල්ලා. මම ලොකු ළමයෙක් වෙලාලු. දැන් වගකීමෙන් වැඩ කරන්න ඕන කාලේලු. දවස් හතක් යනකම් කාමරෙන් එළියට බහින්න නාන්න කරන්න එපා ලු. ගෑණු පරාණයක් දකින්නත් හොඳ නැල්ලු.

එතැන ඉඳන් දවස් හතක් යනකම් කාමරේට කෑම ගෙනාවේ තාත්තයි අයියයි. පොත් පත්තර කාමරේට ලැබුණා. හත්වෙනි දවස ළං වෙන්න ළං වෙන්න ගෙදරට කට්ටිය එන එක වැඩි වුණා. අපේ නෑදෑයෝ ගොඩක් ගෙදරට ඇවිල්ලලු. මගේ කාමරේට ඉතින් මාමලයි බාප්පලයි අයියලා මල්ලිලා එහෙම ඇවිල්ලා ගියා. හත්වෙනි දවසේ මට පාටි එකකුත් දානවලු. ඒක නම් මොනා වුණත් හොඳයි.

කවුරුත් නැති වෙලාවට අපේ නෑදෑ අක්කලා නංගිලා එහෙම මගේ කාමරේ ජනේලේ ගාවට ඇවිල්ලා එක එක විහිළු කරලා දුවනවා. මට ඒ හැටි තේරුමකුත් නෑ මොකද්ද වෙන්නේ කියලා.

හත්වෙනි දවස උදාවුණා. උදේ පාන්දරම තාත්තයි මාමලා සෙට් එකයි කාමරේට කඩා වැදිලා මාව ඇහැරෙව්වා. ඔළුවේ ඉඳන් රෙද්දක් පොරවලා ගේ මැදින් මාව පිටිපස්සේ ළිඳ ගාවට ගෙනිච්චා. කට්ටියම එකතුවෙලා මාව හොඳට නෑව්වා. වතුරට වතුසුද්ද මල් එහෙමත් දාලා තිබ්බා. මොනාද මොනාද චාරිත්‍ර ටිකකුත් කියලා දේවල් ටිකකුත් කළා.

ආයේ පාරක් මට උපදෙස් යමරෙට ලැබුණා. එදායින් පස්සේ ඉන්න ඕන විදිහ හැසිරෙන්න ඕන විදිහ අරක මේක ඔක්කෝම කියලා දුන්නා. මාව සුදු රෙද්දකින් පොරවගෙන ගේ ඇතුළට එක්ක ගියා. කාමරේ තිබ්බ අළුත් ඇඳුම් ටික අන්ඳවාගෙන මාව සාලෙට එක්කගෙන ගියා.

සාලේ නිවෙන පත්තුවෙන ලයිට් දාලා රසට කෑම මේසයක් එහෙම ඇරලා එකෙන්ම උත්සවශ්‍රීයක් තිබ්බේ. අපේ නෑදෑයොයි පවුලේ හිතවතුන් ඔක්කෝම වගේ හිටියා. ඔක්කෝම මගේ දිහා බලාගෙන හිටපු නිසා මම හෙණ ලැජ්ජාවට පත් වෙලා හිටියේ.

වැඩිහිටියෝ හැමෝටම මට වඳින්න වුණා. හැබැයි ඒ හැමෝම මට එක එක තෑගි බෝග එහෙම දුන්නා. ඒ හින්දා මට ඒකේ ලොකු අවුලක් තිබ්බේ නෑ. කොහොමින් කොහොම හරි එදා තමයි මම ලොකු ළමයෙක් වුණේ. පිරිමියෙක් වුණාම හැසිරෙන්න ඕන විදිහ මට එදා තේරුණා.

~ සමාන්තර විශ්වයක තරුණයෙක් විසින් එවන ලද්දක් බව සළකන්න.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana

Advertisements

අවුරුදු නැකැත් පත

සැ.යු. – සියල්ලටම පෙර අවුරුදු නැකැත් සාදාගත යුතු ය. රජයේ නැකැත් කමිටුවේ සාමාජිකත්වය දරණ, කොටු දොළහෙන් තෙකල් බලනා පරම්පරාවේ කුල්ලු මලයාලි පිල්ලි සර්වජන වශී- සොරි දෙක පැටළුණා- ජ්‍යෝතිශඥයන්ගේ පූර්ණ සහභාගීත්වය ඇතිව එකිනෙකා සමග අත්වැල් බැඳගෙන ඉතාම සමගියෙන් සමාදානයෙන් උම්මා පවා දෙමින්, ඉවුරු තලා ගංගා බැස යන්නට පෙර, උතුරු දෙසින් කොවුලා හඬලන්නට කලින් උදයක යෙදෙන නැකතකට අනුව අවුරුදු නැකැත් සාදනු ලැබෙන බව දත යුතු ය. ඒ මෙසේ ය.
 
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
(ඕක ඔහොම සෑහෙන කල් හදලා හදලා හදලා හදලා හදලා තමා දාන්නේ.. ඉතුරු ටික ඕන්නෑනේ?)
 
ලියන්නා විසින් යෝජනා කෙරෙනු ලැබෙන අලුතින් යාවත්කාලීන කරන ලද පරණ අවුරුදු නැකැත් සියල්ල මෙලෙස යෙදේ.
 
– පරණ අවුරුද්දට රෙදි සේදීම (මෙය ඔන්ලයින් රෙදි සේදීමේ කටයුතු සඳහා ද යොදාගත හැක)
 
– පරණ අවුරුද්දට හැකිතාක් මිනිසුන්ගේ ආතල් කුඩු කිරීම
 
– පරණ අවුරුද්දට ස්ටේටස් එකක් දැමීම
 
– පරණ අවුරුද්දට ශරීර කෘත්‍යය කිරීම (රෙන එක)
 
– පරණ අවුරුද්දට ස්වයංසම්භෝගයේ යෙදීම (ඔව් ඔව් ස්වයංසම්භෝගය කියන්නේ අතේ ගහන එක තමා)
 
– පරණ අවුරුද්දට මකුළුවන්, මීයන්, කැරපොත්තන්, කටුස්සන්, ගැරඬියන්, උකුණන්, මකුණන්, කැස්වටුවන්, පිළිහුඩුවන් වැනි ඒකරූමීය සතුන්ගේ නිජබිම් විනාශ කිරීම (උන්ටත් කියලා අලුත් වාසස්ථානයක් තියෙන්න එපැයි.. හැමදාම එකම තැන ඉන්න ගියාම බෝරින් වෙනවනේ)
 
– පරණ අවුරුද්දට මධුවිත තොලගෑම
 
– පරණ අවුරුද්දට වමනය කිරීම
 
– පරණ අවුරුද්දට හිසේ දෙහි ඉළීම
 
(ලියන්නාගේ විශේෂ සටහන: එම අවසන් පරණ අවුරුදු නැකතින් පසු පරණ අවුරුද්ද අහවර වන අතර එළඹෙන්නේ ගන්ධබ්බ කාලයක් ලෙස සැළකෙනු ලබන නොනගතය හෙවත් නැකැත් පති කාලයයි. එකී වේලාව අතරතුර සුභ කටයුතු කිසිවක් නොකළ යුතු අතර ඩිප ගසා නොකා නොබී ඔහේ උඩ බලාගෙන සිටිය යුතු ය. ගෙදරට වෙලා එහෙම ඉන්නට නොහැකි නම් වහා ළඟ ඇති පන්සලකට හෝ පල්ලියකට හෝ අඩුම තරමේ බස් හෝල්ට් එකකට හෝ ගොස් එසේ සිටිය යුතු ය. එසේ පුණ්‍ය කටයුතු වල යෙදීමට අකමැතිම නම් කාටත් හොරෙන් වහළයට වී ත්‍රෛලෝකවිජයාපත්‍ර කූරක් දෙකක් දල්වා ගත්තාට, අහුවුණොත් මිසක කවුරුත් මොකවත් කියන්නේ නම් නැති ය. හැබැයි ඊට පස්සේ කන්නට එක එක ජාති සොයන්නට යෑම තහනම් ය. විශේෂයෙන්ම අවුරුද්දට කන්නට සෑදූ කැවුම් කොකිස් මුං අලුවා කිරිබත් වල රස බැලුවා කරන්නට ගියොත් නොසෝදන ලද තෙල් හැඳි ප්‍රහාර වලට ලක් වීමෙන් සදා සොත්ථි භවන්තුතේ විය හැක. හදිසියේ මතක් වී දනි පනි ගා කඩේ ගොස්, පසුපස දොරෙන් මුට්ටියක් හා කිරි පැකට් එකක් ගෙන ගණුදෙණු කරන්නට නොහොඳ නිසා සල්ලි අසළ තැනකින් තබා මුදලාලිට කැමති නම් ගන්නට කියා වහා නිවසට පැමිණීම ද මේ පුණ්‍ය කාලය තුළ සිදුකරගන්නා කටයුතු ය.)
 
ඊළඟට යෙදෙන්නේ ලියන්නා විසින් යෝජනා කෙරෙනු ලැබෙන සංශෝධිත අලුත් අවුරුදු නැකැත් ය.
 
– අලුත් අවුරුද්දට දුම්වැටියක් දැල්වීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට කඩෙන් අලුත් සිගරට් පැකට් එකක් ගෙන ගණුදෙණු කිරීම ආරම්භ කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට ස්ටේටස් එකක් දැමීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට සෙල්ෆියක් ගැනීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට බෙන්ස් දෙකක් ගැනීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට රමණය කිරීම (ඔව් ඔව් ඒ කිව්වේ අහවල් එක තමා)
 
– ගැංගෝ හැපි හවසක් කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට ශරීර කෘත්‍යය කිරීම (රෙන එක) (ඒක අලුත් අවුරුද්දටත් කරන්න එපැයි ඉලව්වේ අර කන කැවිල්ලට)
 
– අලුත් අවුරුද්දට නෑදෑයන්ට කුණුහරුපයක් කියා එස් එම් එස් එකක් බැගින් තිළිණ කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට සහෘදයන් සමග සෙට් වීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට කරටි කැඩෙන්න ගැසීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට වමනය කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට හිසේ දෙහි ඉළීම
 
ඒ සියල්ල අවසන් වූ පසු වෙනදා වගේම එතැනින් පටන් ගන්නා සූර්යයාගේ වල්කමේ යෑම නැවතත් පටන් ගනු ඇති බවත් මේ සියල්ලම වෙනත් වෙනත් ආකාරයට මීළඟ වසරේදීත් අසන්නට ලැබෙන බවත් දත යුතු ය.
 
© 2017 Pamuditha Zen Anjana
 
#අලුතෞරුදු #නැකැත්පත #හෑස්ටෑග්දාන්ඩකම්මැලියියකෝ #සංශෝධිතනැකැත් #නොනගතසටහන් #නැකැත්හුකහං #පරණාවුරුද්දටාතල්කුඩුකිරීම #මේසෙන්මේසෙට #මාළුකනඑකාඑළුවන්කෑම #අම්මාකෑගහනවාරෑකෑමකන්නලු #හෑස්ටෑග්දානවදමේකපෝස්ට්කරලාකෑමකන්නයනවද #තෙවනලෝකයේපුරශ්න #දවල්ටකෑවෙපහටහයටඒත්තාමබඩගිනියිවගේ #අපිගියා #හෑස්ටෑග්හුකහං #lka

බ්ලොක්කරහං පුක!

දැන් මෙහෙමයි ඉතිං,

ඔය යහපාලනෞත්තලා හිතං ඉන්නවනං සද්ද නැතුව ෂේප්පෙකේ මේ සෝෂල් මීඩියා බ්ලොක්කෙක මෙහෙමම දිගටම කන්ටිනියු කරන්න පුළුවං කියලා, මට කියන්න තියෙන්නේ, තොපිට පුකේ ඉඳං පිස්සු කියලා තමයි.

පුළුවං තරං අරක නෑ, මේක නෑ, පුක නෑ, හිල නෑ, නිදහස නම් මේ ය, මහින්ද ආයේ එන්නේ තොපිට පුකේ අරින්ඩ ය, උන්දැ ආයේ ආවොත් භාෂණයේ නිදහස (ඒ කිව්වේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස) නැතිවෙයි, ෆේස්බුක් නැතිවෙයි, අපටතොපට අඩි හයක් වළපල්ලේ යන්න වෙයි, අපි ආවොත් ඔව්වා සුම්මා ය, තොරතුරු දැනගැනීමේ නිදහස ප්‍රතිස්ථාපනය කරනවා ය, ඒ නිසා අපිට පුකත් දෙන්න, කෙළත් දෙන්න, මස් රාත්තලත් දෙන්න, ඒකාධිපයිවාදය, පවුල් පාලනය ඉවරකරලා, සුරංගනාලෝකේ හදන්න දින සීයකට රට දෙන්න ය කියලා, නාහෙන් අඬලා බලයට ඇවිල්ලා තාම අතේගගහා ඉන්නවා කරපුත්තක් නෑ.

මං දැක්කා කොහෙදෝ මංදා කවුද මීහරකෙක් දෙන්නෙක් ලියලා තිබ්බා, බ්ලොක්කෙක දාපු නිසා වර්ගවාදය, ජාතිවාදය සහමුලින්ම නැවතුණා කියලා. බීලදෞත්තෝ? එහෙම නවත්තන්න පුළුවන්නම් අම්මෝ පට්ට, බුදුඅම්මෝ මරු, සංතානම් අපුච්චේ සිරානේන්නං ටෞකණ්ඩ.

එහෙම නවත්තයි පකක්!

බ්ලොක්කෙකෙං වුණේ ඔය වර්ගවාදී, ජාතිවාදී පොල්කුඩුපකයෝ ටික සංවිධානය වෙන එක තාවකාලිකව යම් තාක් දුරකට අඩු වුණ එක. (මේ හුත්ත නෑයි කියන්නෙපා, එහෙම වුණා, ඒක මං පැහැදිලිවම දැක්කා) දාස් ගණන් ෂෙයා වෙච්ච පේජ්, පෝස්ට්, දාස්ගණන් වැටිච්ච කමෙන්ට් අනන්මනන්, අරෙහෙට වරෙං මෙහාට වරෙං එහෙ ගහනවා, මෙහෙ ගහනවා, සිංහල කොල්ලො කෝ හුත්තො, වස්තු මට බඩු යන්න වගේ, කියලා දාපු පෝස්ට්වලිං බාගෙට බාගයක් සෑහෙන කාලෙකට පාලනය වුණා. (දැං එන්නෙපා අසූතුනේ සංවිධානය වුණේ එහෙමද කියාගෙන පුකදෙන්න. අසූතුනේ එහෙම නොවුණට මේ දෙදාස්දාඅට, මේ කාලේ මාස් එකකට සංවිධානය වෙන්න තියෙන ප්‍රධානම සහ සරළම ක්‍රමේ සෝෂල් මීඩියා තමයි, නෑමයි කියනවනං පුක දියං) ඒ කියන්නේ මේක නැති නිසා වෙන ක්‍රමවලිං සන්නිවේදනය කරගන්න උන්ටත් සිද්ද වුණා. ඒ ඇරෙන්න වුණ වෙනෞත්තක් නෑ. ඒකත් මේ රජය ගෙන යන බූරුවන්ට නීතිය හරි හැටි යොදවන්න ගැටළුවලට විසඳුම් දෙන්න බැරිබැරියාව නිසා අතීසාරෙට ගහපු අමුඩයක් මිසක් නිවරදි විසඳුමක් නෙමෙයි.

හැබැයි දැන් මේ සුදුරෙදිපොන්නයෝ හදන්නේ ඒකෙන් මේ බ්ලොක්කෙක සාධාරණීකරණය කරගන්න. ඈ හුකන්නෝ, තොපි හිතුවද අපි ඉබ්බෝ කියලා? අනික තොපි හිතුවද සෝෂල් මීඩියා, අන්තර්ජාලය කියන්නේ සදාකාලිකව පාලනය කරන්න පුළුවං හත්පත්තුව වගේ හුත්තක් කියලා? තොපි හිතුවද මේකේ ඉන්නේ කරත්ත ඇදං ගමං යනෞන් විතරයි කියලා?

ආණ්ඩුවෙ එකෙක් කියලා තිබ්බා ෆේස්බුක් බ්ලොක් එක ලිෆ්ට් කරලා නැත්තෙ තාම ජාතිවාදි පෝස්ට් පෙට්‍රල් බෝම්බ හදන හැටි ගැන තියෙන පෝස්ට් අනං මනං ෆේස්බුක්කෙකෙං අයිං කරලා නෑ, ඒවා අයිං කරනකං ඉන්නේ බ්ලොක් එක ලිෆ්ට් කරන්න කියලා. අනේ හුත්තො, තොපියි මායි දන්න සෝෂල් මීඩියා. තොපි චීනෙං හරි මොන තූත්තුකුඩියකින් හරි ගෙනල්ලා මෙහෙට හදන්න දතකන සෝෂල් මීඩියෞත්තක් ගැන ආරංචියකුත් ආවා. තොපි හිතං ඉන්නවනං එහෙම හදලා අපිව මොනිටර් කරන්න පුළුවං කියලා, ඉතිං තොපේ දැනුම ගැන පුකෙං හිනා.

යකෝ, යම්තාක් දුරකට ඉන්ටනෙට් එකේ ඔබලාකරලා අතපතගාලා දෙයක් හොයාගන්න දන්නෞත්තලට පුළුවං ඔව්වට විසඳුම් හොයාගන්න. මේ වීපීඑන් කියන්නේ සරළම ස්ටෙප්පෙකක් විතරයි. ආණ්ඩුවිරෝධි කතා, ජාතිවාදී කතා, වර්ගවාදී කතා අරවා මෙවුවා දාන්න තියෙන්නේ සෝෂල් මීඩියා විතරක් නෙමෙයි. මේක නැත්තං වෙන ඔප්ෂන් ඕනතරම් තියෙනවා. එහෙම නවත්තන්න පුළුවං හුත්තවල් නෙමෙයි මෙවුවා. තොපි මෙවුවා බ්ලොක් කරොත් මීට වඩා භයානක ක්‍රම වලට, ඔප්ෂන් වලට, සංනිවේදන ක්‍රම වලට මිනිස්සු තල්ලු වෙයි. එතකොට එන ප්‍රශ්න වලට තොපි වගේ බූරුවන්ට විසඳුම් හොයන්න වෙන්නේ දෙකට නැමිලා පුක අස්සේ ඔළුව ඔබාගෙන තමයි.

හරි විදිහට ප්‍රශ්න වලට උත්තර හොයපං. නීතිය හරියට ක්‍රියාත්මක කරපං. ඔව්වා ඉබේම විසඳෙයි.

ඉස්සරහටත් ටොපි දෙන්නෝනනං දීපං. ටික ටික මිනිස්සු ටොපි සුප්පද්දි, ටොපි දියවෙද්දි, නීරස වෙද්දි, ටොපි එපාවෙන කාලයක් එයි. එදාට තොපිට දුවන්න වෙන්නේ ටොපිකොළ නැතුව. පුක අතගාලා බලපං අං ඇවිල්ලද කියලා, ගොං හැත්ත.

© 2018 Pamuditha Zen Anjana

ප.ලි. – දැං එන්න එපා රජයෙන් බ්ලොක් කරලා තියෙද්දි වීපීඑන් දාගෙන ෆේස්බුක් එන එක නීතිය කඩකිරීමක් කියන්න. එහෙම නීතියක් කොහෙදෞත්තො තියෙන්නේ? එහෙම තියෙනවනං ජනාධිපතිටයි අගමැතිටයි මුලිං ඒක ක්‍රියාත්මක කරලා ඉදපං. නැත්තං වැඩක් බලාගෙන ෆකෝෆ් බ්‍රෝස්.

#freedomofspeech #kandy #stateofemergency #lka

පපඩම්

ඇතුළත. ඩයිනෝසර හෝටලය, අම්පාර – රාත්‍රිය

හෝටලය ඇතුළත වටාපිටාව කලබල බවක් උසුළයි.

සිංහලරටජාතිය වැනසීම වෙනුවෙන්ම මෙලොව එළිය දුටු, පපඩම් පිළිබඳ විශේෂ උපාධිධාරී, වයස අවුරුදු 30ක වෙලෝසිරැප්ටරයෙක් වන, අයකැමි වරයා බයාදු ලෙස වටපිට බලමින් කිසිවක් කරකියාගත නොහැකිව සිටියි.

අයකැමි කවුන්ටරය අසළ රැස් කමින් අයකැමි දෙස නියවමින් සිටින මිනිසුන් ගොන්නකි.

වෙලෝසිරැප්ටර පපඩම් පිළිබඳ සහජ ඉවක් සහ බියකින් යුක්ත, ජාතිරක්ෂණ විද්‍යාවේදී විශේෂ උපාධිධාරී, වයස අවුරුදු 35ක සිංහලයෙක් වන, අනුර, තම ජංගම දුරකථනයෙන් වීඩියෝ කරමින් අයකැමි අසළට පැමිණෙයි.

අනුර
වෙලෝසිරැප්ටරයා, පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමි වරයා උඩබිම බලයි.

අනුර
දැම්මා නේද?

පසෙකින් බලා සිටින මිනිසුන් විවිධ විධාන දෙයි.

මිනිසා #1
දැම්මනං කියපං!

අනුර
(අයකැමිගේ උරහිසට තට්ටු කරමින්)
පප — පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමිවරයා වටපිට සිට නියවන මිනිසුනට යමක් පවසන නමුත් එය අපට නොඇසේ. පසෙක සිටින මිනිසුන් අතරින් එක් අයෙක් තවත් අයෙක්ගේ පුකේ ඇඟිල්ලක් ගසයි.

මිනිසා #2
ආආආආආහ්?!

අනුර තවදුරටත් ප්‍රශ්න කරයි.

අනුර
මේ-හෝ හෝ. පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමි ඔළු බක්කෙක් මෙන් ඔළුව ඒ මේ අත සොළවමින් පිළිතුරු දෙයි.

අයකැමි
ඒක දන්නෑ මොනාද දන්නෑ මහ–

අනුරට හොඳටම කේන්ති යයි. ඔහු අයකැමි වරයාට ඇඟිල්ලක් දිගු කර තර්ජනය කරයි.

අනුර
මේ, උඹ දැං ඉස්සෙල්ලා පිළිගත්තනේ?!

අයකැමි
(මුමුණයි)
මට දන්නෑ. මොනා ද දන්නෑ–

අනුර
නෑ — දැන් — වෙලෝසිරැප්ටරයි දානවනේ?

අයකැමි හිස වනයි.

අයකැමි
හ — දානවා — දානවා.

අනුර
දානවා. දානවා.නේ? රයිට් ඒ ඇති මචං.

තිර පිටපත ~ පමුදිත සෙzන් අංජන
© 2018 Pamuditha Zen Anjana

#අපිනොදන්නවඳබෙහෙත් #අනේනිකංපලයංහුත්තොයන්න #පපඩම් #වෙලෝසිරැප්ටරුත්තෝ #යුද්දේනැතුවපාළුයි #උදේඉඳංහුත්තකෙවනවා #ඔයවඳබෙහෙත්තියෙනඑකෙකෙවපං #මංඕනහුත්තක්කනවාඩෝ #කාලාහුකලාළමයිහදලාඅබෝර්ට්කරලාපෙන්නන්නං #ජාත්යාතල් #මේසැපලෝකේ #ජාතියරකින්නහුකාගෙනහුකාගෙනයමු #ලකේපංකාව #lka

බේබදු දින සටහනක්

මේ අප්පටෞකණ මදුරුත්තගෙ පුතාලා නිසා රූට රූට ලියන එක මළ දෙපිටින් යන වැඩක් වුණාට මේ “ටික” නොලියා ම බැරි ය. අනික එක් එක් නොඑක් ජාති බී බේබදුකමේ ගොස් හත්පොළේ වැදී ඇති හැටියට දැම්ම නින්ද යන පාටක් ද නැති ය. කෙසේ වෙතත් මේක අර කලින් දවසේ දැමූ “මංගල කරනවා, සිරා එපා කියනවා” යන ස්ටේටස් එකට නෑදෑකම් කියන්නක් නිසා කියවන්න පුකේ අමාරුවක් නැති ඈයෝ දැම්ම කරුණාකර පැත්තකට වෙන්න ය. ඒත් එක්කම කුණුහරුප දැක්කම පුකේ රිංගන අලි නහයෙන් එනවා වුණත් අමාරුවෙන් තාමත් සුරුස් සුරුස් ගගා ඉහළට අදිමින් කියවන ත්තගෙපුතාලයි හෑෂ්ටැග් නැතුව කෑම එපා ඇට්ටිම්බොයි අනික් පැත්තට වුණානම් හොඳ ය.
 
එක්තරා නල්ලමලේ නෙල්ලිකැලේ රටක ඉන්න හරකාධිපති ඉඳන්ම පාරේ කුණු කන හරකුත්තලා දක්වා ඔක්කෝටම පුකේ ඉඳන්ම පිස්සු ය. කොච්චර පිස්සු ද කියනවානම් උන් කොච්චර හරක් නීතියක් වුණත් පුකේ ඉඳන්ම ගෞරවයෙන් වැඳගෙන කරගෙන උම්බෑහ් කියාගෙන පිළිපදිනවා ය. ඉඳහිට එන හරකෙක් හොඳ තණකොළ ටිකක් හොයාගන්නට කියා නවසීලන්තය වගේ පැතිවලට පියාසර කරන කොක්කුන්ට ආතල් දෙනවය කියා නීති වෙනස් කරන්නට කැලෑ පත්තරයක් ගැසූවිට (ඇයි කියලා අහන්නේ, ඇයි හුත්තො කොක්කුන්ට කියලා නවසීලන්තයේ පොෂ් හරක් කන හොඳවයින් තණකොළ ගෙන්නගන්ඩ පුළුවන්නේ) හරකාධිපති එය තමන්ගේ පුකේ ඇලවූ පෝස්ටර් මගින් කියවා “හෝව් ත්තගේපුතා, ඒම කරංනේ කෝමද හිටං? ටඉකේ!” කියා ගෝරනාඩු කර වල්ගය අතට ගන්නවා ය. උන්දැගෙ වල්ගය කපා ඇති නිසා එය ගේමක් නැතුව අතට ගත හැකි බව සළකන්න ය.
 
කෝම වුණත් කියන්න ආපු එක කියන්නෝන ය. හැමදාම වගේ වැදිලා ඉන්න වෙලාවට ලියන්න ගියාම ලියන්නේ වෙන වෙන ටකරංපයි කතා ය. මේ පේනවනේ? ය.
 
ලියන්නා දන්නා කල සිට හොඳට බොන බලවත්- ආ සොරි – ඒගොල්ලා දුර්වලයි – බවලත්! බවලත් උදවිය ඕනාවට වඩා දැක තිබේ ය. ඕනෑ තරම් ඒ ඇත්තන් සමග බීලා ද ඇත්තේ ය. බොනවා කිව්වෙ වතුර හෝ ජූස් හෝ පැණි බීම නොවේ ය. අරක්කු, කසිප්පු, විස්කි, බ්‍රැන්ඩි, වොඩ්කා, රම්, බියර්, වයින්, සුරාමේරය මජ්ජපමාදට්ඨානා වේ රමණී ය. හැබැයි දන්නා කාලෙක නම් ලියන්නා පාර අයිනේ තියෙන වයින් ඉස්ටෝරුවක පෝළිමේ ගෑණු ඉන්නවා නම් දැක නැති ය. ඒ වගේම වයින් ඉස්ටෝරුවක වැඩ කරන ඉටිකිරිස් ලලනාවන් ද ලියන්නා මෙතුවක් කල් දැක නැතුවා ය. හැබැයි රෙස්ටොරන්ට්, බාර්, පබ්, නයිට් ක්ලබ්, කැරෝකි ක්ලබ් වල නම් ඉටිකිරිස් කෙසේවෙතත් ලලනාවන් නම් ඉන්නවා දැක ඇති නිසා අහවල් නීතිය ගැන ඇහුණාම පුක හයියෙන් හිනා වෙනවා අසා ජබර කලන්තයක් ද හැදුණ බව ලියන්නාට මතක ය. ඒ සමහරක් විට බාර් වලට එන දුප්පත්තගේ පුතාලා වගේ නොව අරෙව්වට එන්නේ සල්ලි තියෙන හෝ කොහෙන් හරි හොයාගත් සල්ලි අතපත ගාන ඉංගිරිස් පොඩ්ඩක් තොලගාගන්ඩ පුළුවනුත්තලා නිසා ද කියා තේරෙන්නේ නැති ය.
 
කකුල් දෙක මැද හුත්තක් තිබෙන හා එසේ නොමැතිවුව ද පෙළක් විට තමන් කාන්තාවක් කියා හඳුන්වාගන්නා මිනිසුන් තමන්ගේ අප්පටෞකණ සල්ලිවලින් තමන්ට ඕනෞත්තක් ඕන තැනකින් ඕන විදිහකට අරගෙන බොන්න බැරි නම් පුකේ ඔබාගත් කල, ඔය කැසිල්ල හැදිලා නළියනෞත්තගෙ පුතාලගේ පුකේ හිල් හැදෙනවා ද එසේත් නැතිනම් ජිල්බෝල ගසන විට ටකස් ටකස් ගා එකිනෙක වදින ජිල් මෙන් ඇටදෙක එකිනෙක වැදී තදබල බොකබරක් වගේ එකක් හැදිලා කක්කුස්සියට දුවනවා ද කියා ද ලියන්නාට ඒ හැටි තේරුමක් නැති ය.
 
ඔය පොළොවෙං මතු වී, සරං ඇඳ, අළු පිම්මක් ගසා, ඇට්ලස් චූටි පෑන පුකේ ගසාගෙන ඉන්නා, සරළ ඇත්තලාට, ගමේ රා කට්ටක් ගැසූ අත්තම්මලා අමතක වුණාට ලියන්නාට නම් එවුවා හොඳට මතක ය. ඒ නිසා ඔය මොංගල් චින්තනේ අතෑරලා දැංවත් 2018ට එන්ඩ කියා උන්දැලාට ආරාධනා කොරංඩ කැමති ය.
 
කොහොමහරි ඔය කාන්තාවෝ කියන මනුස්සයොන්ට බොන්ඩ ඕනම නම් හිතවත්, නෑදෑ, දන්නා හඳුනන, කකුල් දෙක මැද්දේ ලම්බවක එල්ලෙන පයියක් හා ඇටදෙකක් ඇති/නැති, තමන් පිරිමි යනුවෙන් හඳුන්වාගන්නා උත්තමයෙක්ට පසඟ පිහිටුවා වැඳ, අහළ පහළ ගෙවල් වල පිරිමි උත්තමයන්ගෙනුයි, ගමේ වැඩිහිටි අයවලුන්ගෙනුයි, පන්සලේ, පල්ලියේ, කෝවිලේ, මස්ජිදේ වැඩ ඉන්නා අහවල් උත්තමයන්ගෙනුයි (උනුත් පිරිමි තමා මගෙහිතේ, මෙහෙණි ඈයො කවුන්ට් වෙන්නෑ ෆො ඔබ්වියස් රීසන්ස්), ඉස්කෝලේ ප්‍රින්සිපල්ගෙනුයි, ග්‍රාමසේවකගෙනුයි, බාර් හිමි සාමවිනිසුරු මහත්තැන්කෙනෙක්ගෙනුයි ගත් අවසර පත්‍රිකා සමග හැඬූ කඳුලින් යුතුව බැගෑපත්ව අයැදුම් කර, පොළොවේ පස් කා, හිඟා, ගෙන්නගෙන බොන්ඩ බොන්ඩියේ ය. එහෙම නැතුව බොන්ඩ හීනෙකින් වත් හිතන්ඩවත් එපා ය.
 
ඇයි කියා අහන්නේ හුත්ත, බෞදියේ එහෙම තමයි තංකුඹුපකිණියේ, ඔය බිජ්ජ තේරෙන්නැද්ද? ය. එහෙම ගෑණු බොන්න ගත්තොත් දෙදාස්පන්සීයේ හඩුරෙද්ද ගැලවිලා මේ රටේ සංස්- අප්පටෞකණ්ඩදාලා එක්කෝ ඕන්නෑ මඟුල, හැමදාම එකම බයිලේ කියලා ලියලා අපිට ද ඇති වෙලා ය!
 
ඔය මොකුත් නැතුව එදා ඉඳන්ම බොන බවලත් උදවිය ඉන්නවනම් ඒ විදිහටම ඉස්සරහටත් බොන්ඩ ය. ඔය නීති තිබ්බා නැතා කියලා එවුවා නම් නැවතුණේ ද නැත, ලොවෙත් නවතින්නේ ද නැති ය. එවුවා හඳේ ය. සුම්මා ය. පිස්සු පං පං ය. තනියම බොන්ඩ කම්මැලි නම් අපිට කතා කරන්ඩ ය. අපිත් හොඳට කන බොන “මිනිස්සු” ය. අදට ඔය ඇති ය. දිග ය. දැං වෙරි බැහැගෙන එනවා ය.
 
ටටා!
 
© 2018 Pamuditha Zen Anjana

ප්‍රාදේශීය හිකීම්, හුකාගැනීම් සහ හිකවීම් පිළිබඳව විශේෂ පොලිස් කොමිසම

සැළකිය යුතුයි!

මෙය සහමුලින්ම සමාන්තර විශ්වයක වූවක් බවත්, ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය හා රාජ්‍යය සබැඳි කිසිදු නිල තනතුරක්, සිදුවීමක්, ස්ථානයක් හෝ පුද්ගලයෙක් පිළිබඳ කිසිවක් මෙහි සඳහන් නොවන බවත්, යම් අයුරකින් එසේ දැනෙන්නේ නම් ඒ මෙය කියවන්නා වූ ඔබගේ මනෝවිකාරයක් හෝ හිතළුවක් බවත්, ලියන්නා කිසිදු හේතුවක් මත ඒ මනෝවිකාර වලට හෝ හිතළු වලට වග නොකියන බවත් කාරුණිකව සළකන්න.

 

– හලෝ!

– ආ හෙලෝ.. මේ හුළුඅත්ත පොලිසිය ද?

– ඔව්.. මේ කොස්තාපල් රංජිත් අබේනායක කතා කරන්නේ. මොකද්ද කාරණාව..?

– ආ මහත්මයා මම සාලිය. මම පදිංචි වෙලා ඉන්නේ හිට්ටාසළුවේ, කාණුපල්ලේ. මම මේ කතා කරේ පුද්ගලික කාරණාවක් පිළිබඳ නීතිමය තත්ත්වය කොහොමද කියලා දැනගන්න..

– ආ.. කියමු බලන්න මොනවගේ කාරණාවක් ද?

– නෑ රංජිත් මහත්මයා. මේක කොහොමද අහන්නේ කියන ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ.. අ.. මේ..

– කිසිම ප්‍රශ්නයක් නෑ.. බය නැතුව කෙලින් අහන්න.. පොලිසියේ අපි බැඳිලා ඉන්නවා ජනතා සේවකයන් වශයෙන් ඔබතුමාලගේ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දෙන්න..

– ඔව්.. නිලධාරීතුමා.. නමුත් මේක.. අ.. මේ.. මම මෙහෙම කියන්නම්කො.. මගේ වයස දැනට අවුරුදු 24යි. මගේ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් ගෙ වයස් අවුරුදු 21යි.. මේ මට දැනගන්න ඕන වුණේ මේ… අපි දෙන්නට හුකන්න අවසර ගන්න ඕන කාගෙන්ද කියලා..

– ආ.. හුකන්න කිව්වේ මහත්තයා.. මේ

– ඔව් ඔව් ඒක තමයි..

– ආ ඒක නම් අපේ ලොකු සර්ගෙන් තමයි අහන්න ඕන.. මම එතුමට කෝල් එක ට්‍රාන්සර් කරන්නම් ඔහොම ලයින් එකේ ඉන්න..

– ආ.. හරි..

– හලෝ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් සරමකෝං කතාකරනවා..

– ආ හෙලෝ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් සරමකෝං මහත්මයා මම සාලිය.. කතා කරන්නේ හිට්ටාසළුවේ, කාණුපල්ලෙන්.. මේ.. මම කතාකළේ පුද්ගලික කාරණාවක් පිළිබඳ නීතිමය තත්ත්වය දැනගන්න..

– ඔව්.. කියන්න..

– මේ.. අ.. මට දැන් වයස අවුරුදු 24යි.. මගේ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට වයස 21යි.. මේ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්මයා.. තරහ ගන්න එපා මෙහෙම ඇහුවට.. මේ අපි දෙන්නට හුකන්න අවසර ගන්න ඕන කාගෙන්ද කියලා දැනගන්න පුළුවන් ද හරියටම?

– ආ..?! මොකද්ද පරයෝ තමුසේ ඇහුවේ?!

– අනේ තරහා ගන්න එපා බුදු ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්තයෝ නොදන්න කමට ඇහුවේ..! අපේ එහා ගෙදර චම්පා ඇන්ටියි ඉස්සරහ කඩේ ගෝරිං මුදලාලියි දෙන්නම කිව්වේ හුකන්න අවසර ගන්න තැනක් තියෙනවා.. පොලිසියේ මහත්තුරු හරියටම දන්නවා කියලා.. ගැත්තාට තරහා අවසර දේවයන් වහන්ස.. අම්මෝ.. නොදන්නාකමට සමාව භාජනය කරන්න!

– ආ.. අහ්ම්.. හරි.. මේ.. ඒ පිළිබඳව අහන්න ඕන අපේ සහකාර පොලිස් අධිකාරී එම්. බී. බී. එස්. දසයා යකා තුමාගෙන් තමයි.. එතුමා තමයි “ප්‍රාදේශීය හිකීම්, හුකාගැනීම් සහ හිකවීම් පිළිබඳව විශේෂ පොලිස් කොමිසම” භාරව කටයුතු කරන්නේ.. එතුමට මම කෝල් එක ට්‍රාන්සර් කරන්නම්.. ඔහොමම විනාඩි දෙකක් ලයින් එකේ ඉන්න…..

– හෙලෝ.. ඒ. එස්. පී. ලිය- සොරි ඒ. එස්. පී. දසයා හිය.. හූස් ඉස්කීපිං?

– ආ.. හෙලෝ.. දසයා මහත්මයා.. මම සාලිය හිට්ටා-

– ආ ඔව් මිස්ට සාලිය.. මට ඉන්ස්කෙප්ටර් සරමකෝං විස්තරේ කිව්වා.. දැන් ඔබතුමාගෙ වයස කීයයි කියලද කිව්වෙ?

– ආ.. මගේ වයස අවුරුදු 24යි සර්.. ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට 21යි.. මේ..

– හා.. හරි.. ඒ කියන්නේ සාලයා පුතා ඔයාට දැම්ම ඔය ගෑණු දරුවා එක්ක මෙවුවා කරන්න බෑ.. හරි.. මොකද ඔයගොල්ලන් තාම නිසි වයසට ඒ කියන්නේ මෙවුවා කරන වයසට එළඹිලා නෑ.. ඕල්රයිට්?! දැන් සාලයා පුතා ඔයා තාම කරදඬු උස් වෙන වයස.. ඔයාගෙ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට තාම ලෝකේ ගැන දැනුමක් තේරුමක් නැති වයස.. අනික සාලයා පුතා-

– සාලිය සර්.. සාලිය..!

– ආ ඔව්.. සාලයා පුතා.. මෙහෙමයි.. ඔයාගෙ මෙවුවා එකට අපිට අවසර දෙන්න විදිහක් නෑ.. අපේ ජුරිස්ඩිස්කන් ඒ කිව්වේ හෘද සාක්ෂි.. ඉයස්.. හාට් විට්නස් එකෙන් එහා තමයි ඒක තියෙන්නේ.. ඕල්රයිට්?

– ඒත් සර්.. අපි දෙන්නම නීත්‍යානුකූලව වැඩිහිටි-

– ඒත් සර් මේත් සර් ගාන්න බෑ සාලයා පුතාහ් ඕල්රයිට්..??! අවර් වර්ඩ්ස් එක ඉස් ද ලෝව් හරි..?! ඔයාට ඕනම නං පුළුවං ඇපෑලක් දාන්න.. ඒකට හැබැයි ඉතිං.. ගමේ පන්සලේ නායක හාංදුරුවන්ගෙන් හරි ගමේ පල්ලියේ ස්වාමි කෙනෙක්ගෙන් හරි ලෙටර් එකකුයි.. ම්ම්.. ඔය පැත්ත භාර ග්‍රාමසේවකගෙන් ලියුමකුයි.. ඔය ළමයි දෙන්නගෙම අයි ඩී කොපීසුයි උප්පැන්නේ කොපීසුයි දෙමාපියන්ගෙ විවාහ සහතික ෆොටෝ කොපි එහෙම කරලා අවසර ඉල්ලීමේ ලියුමක අලවපු රුපියල් දාහේ මුද්දර දෙකක් උඩ ජේපී කෙනෙක් ඉස්සරහ ඉඳං සයින් කරලා ඒක ෆයිල් කරලා එහෙම.. ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට භාර දෙන්න.. ආ.. අමතක නොකර ඔය පැත්තෙ ප්‍රාදේශීය පුවත් වාර්තාකාරයෝ ඉන්නවනම් එයාලටත් කොපිය බැගින් යවන්න.. එහා ගෙදරටයි ළඟ පාත කඩේකුයි තියෙනවනම් ඒකටත් කොපියක් දෙන්න.. ඕල්රයිට්..?!

– හා සර්.. හොඳමයි සර්.. මේ එතකොට සර්.. අ.. මේ.. අපි හුකන්නැතුව දෙන්නා එකතු වෙලා අත් අල්ලගෙන අපේ ගේ ඇතුළේ හෙළුවෙන් බල්ටි ගහනවානං හරි.. අ.. මේ.. එහෙමත් නැත්තං.. මේ.. දෙන්නම හෙළුබැල්ලෙන් කොහොඹා කංකාරිය හරි කාවඩි නැටුමක් හරි නටනවනං හරි ඒකටත් අවසර ගන්න ඕන සර්ගෙන් ද නැත්තං ඒකටත් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට ඔය ඩොකියුමන්ට්ස් භාර දෙන්න ඕන ද?

– මක් කිව්වා?!

– නෑ සර්.. මං ඇහුවේ තොගෙ අම්මත් එක්ක හැමිණෙනවනං අවසර ගන්නෝන කාගෙන් ද කියලා?! යකෝ මාජරින් කැරියෝ.. මටයි මගේ අශෝකමාලටයි අපේ ගේ ඇතුළේ හැමිණෙන්න හරි ආච්චිට හාල් ගරන්න හරි තොපේ අවසරේ පුකටද පකෝ? අපි ආතල් එකේ ගෙදර හුකනවා.. තොට පුළුවන් හුත්තක් කරපං.. ආ.. පුළුවන්නම් අපේ එහා ගෙදර කට හැකර චම්පටයි කඩේ ගෝරිංටයිත් කියපං මං මෙහෙම කිව්වා කියලා.. අර ගස් කැරියටත් කියපං මේකත් පුළුවන්නම් පත්තරේ දාන්න කියලා.. ගංකබර හුකන්නෝ..! තියන්නං සර්..!

© 2017 Pamuditha Zen Anjana

අභිමානයයි අවමානයයි, මුවිඳු බිනෝයිගේ කොලාජ් එකයි

“අභිමානයේ සලකුණ ජේතවනාරාමය…
අවමානයේ සලකුණ මීතොටමුල්ල කුනුකන්ද…”
වෙන තැනක රොෂාන් මලින්ද කියලා ඩයල් එකක් දාපු කමෙන්ට් එකක් ඒ.
 
හරියටම හරි. අභිමානයයි අවමානයයි දෙක එක උඩ තියලා පෙන්නුවම ඒක රිදෙනවා තමයි. මොකද අභිමානයට වඩා ඔය කාගේ කාගෙත් හිත් වල අවමානය වැඩ කරනවා. කුණුකන්දක් නාය ගිහින් මිනිස්සු මැරෙන එක මොන විළි ලැජ්ජ නැති වැඩක් ද ඕයි? එතකොට ඔය කාට කාටත් අතීතකාමී පම්පෝරිය ගහන්න විදිහක් නැතුව යනවා. ඒ පම්පෝරිය ඉන්වැලිඩ් වෙනවා. හා නැද්ද?
 
– අඩෝ අපි අරක හැදුවා.. මේක හැදුවා.. අරකත් හැදුවේ අපි තමයි.. ඇයි මේක ඒකත් අපිම තමයි.. හැබැයි ඒ කාලේ!
– එතකොට උඹලා දැන් මොකද කරලා තියෙන්නේ?
– අපි කුණු කන්දක් හැදුවා ඕයි.. මෙන්න උස.. අඩෝ කඩන් වැටුණා කියහන්කෝ.. කැරිම සීන් එක!
 
ඔන්න දැන් විළි ලජ්ජාව එනවා ෂේප් එකේ එළියට. ගන්නවා කට්ටියම රෙදි කරට. අර අවමානය වහගන්න ඊට වඩා ලොකු අවමානයක් කියලා හිතට දැනෙන එකක් ඕන. ගන්නවා ආගම් පයිය(මල්ල) එළියට. ඒකෙන් තෝරගන්නවා “මේ අපේ ඩර්මේ හුත්තෝ” පැකේජ් එක. (2012 ඉඳන් ෆේස්බුක් ඉන්න උන් දන්නවා මේ පැකේජ් එක මොකද්ද කියලා) අරගෙන ගහනවා අර කොලාජ් එක යට ජංගි ගළවගෙන, දත්මිටි කාගෙන, කීබෝඩ් මිරිකගෙන, පුක විකාගෙන, බහුජ්ජභාවය හොඳටම පේන කමෙන්ට්ස්. අම්මටම බැණලා දානවා. සිංහලබෞද්ධයන්ට (තනි වචනයකි) ගෙදර බුදුන් අම්මා තමයි. හැබැයි අනුන්ගේ අම්මලා නෙමෙයි. එළකිරි දැන් වැඩේ ඕකේ.
 
ආර්ට් කියන්නේ ඕකම තමයි. ඒ දාපු හැම කමෙන්ට් එකක්ම දැන් ඒ කලාකෘතියේ කොටසක්. ඔය දෙපැත්තම නැතුව කලාව පවතින්නෑ. කලාව තියෙන්නේ මිනිස්සුන්ගෙන් රිඇක්ෂන් ගන්න. මිනිස්සුන්ට දේවල් ප්‍රශ්න කරන්න පුරුදු කරන්න. මිනිස්සුන්ට හිතන්න ඉඩ දෙන්න. ඒකයි කලාව පුද්ගලානුබද්ධ වෙන්නේ. ඕනම කලාකෘතියක් ඕනම පුද්ගලයෙක් කියවගන්නේ තම තමන්ගේ රාමු, පාට කණ්ණාඩි, පුරුදු, අත්දැකීම්, ආසාවන් අනුව. ආට් රසවිඳින්න හරි ආට් වලින් ඔෆෙන්ඩ් වෙන්න හරි බලපාන්නේ තම තම නැණම තමයි. ඒ නිසා කොහෙදිවත් කලාකරුවෙක් තමාගෙ කලාකෘතියක් අනික් අයට තේරුම් කර දිය යුතු නෑ.
 
ජේතවනාරාමය කියන්නේ ලෝකෙන් ඊජිප්තු පිරමීඩ වලට පමණක් දෙවනි වෙන පතාර සයිස් ගොඩනැගිල්ලක් කියලා මම කොහෙන් හරි අහලා තිබ්බා. ආගමිකව ඕකට මල් පූජා කරන දොහොත් මුදුන් දී වඳින සාමාන්‍ය බෞද්ධයන්ගේ කුලකය පැත්තකින් තිබ්බම ඕක ඇත්තටම ලංකාවේ උන්, විශේෂයෙන්ම සිංහලබෞද්ධයන් (තනි වචනයකි) තමන්ගේ අතීතයේ පොර ටෝක් එක ලොකු සීන් එක පෙන්නන්න යොදාගන්න අයිටම් එකක්. ඒක උඩින් මුවිඳු ගෙනල්ලා තියනවා ලාංකේය අභි- සොරි අවමානය, මීතොටමුල්ල කුණු කන්ද. දැන් මිනිස්සුන්ට ලේසියෙන්ම ගන්න පුළුවන් එක දෙයක් තියෙනවා. අඩෝ මූ අපේ උරුමෙට කුණු පිරෙව්වා කියන එක.
 
ඈ බං.. උඹලගේ රෙද්දේ උරුමෙට කුණු පුරුවන්න දෙයක් නෑ. උඹලත් ඇතුළෙන් කුණු වෙලා ගඳ ගගහා ඉන්නේ. උරුමේ ඉස්සරහට අරන් යන්නේ උඹලා. ඔය කොලාජ් එකකට අමුතුවෙන් ඔෆෙන්ඩ් වෙන්න රෙදි කරට ගන්න ඕන්නෑ. උඹලා කණ්ණාඩියක් ඉස්සරහට ගිහින් තම තමන්ගේ මූණු බලපන්. මොළේ ඉඳන්ම දෙපතුළ දක්වාම කුණු. ඔෆෙන්ඩ් වෙනවනම් වෙන්න ඕන තම තමන් ගැනම තමයි.
 
අහක ඉඳලා චූන් වෙච්ච සෙට් එකක් අහනවා ඇයි “උඹලගේ” පල්ලියකට හරි වෙන මොකක් හරි එකකට ඔය කුණු පිරෙව්වේ නැත්තේ කියලා. මුවිඳු ඒ පිළිබඳව මොන වගේ අදහසක හිටියත් මම නම් ඉන්නේ ආගම් කියන්නේම කුණු ගොඩක් කියන තැන. ඔය ආගම් වලින් පුරවපු කුණු තමා හැමෝම හැම තැනම කමෙන්ට් විදිහට හළ හළ යන්නේ. එහෙම පල්ලියකට හරි වෙන අටමඟලයකට හරි කුණු වල ෆොටෝ එකක් දාලා කොලාජ් එකක් හැදුවොත් මට නම් ප්‍රශ්නයක් නෑ. මට වෙලාවක් තිබ්බනම් මමම ඕක කරලා දානවා.
 
කොහොමහරි ඔය අව් අස්සේ ජාතික හෙළු කරුමෙට පැත්තකින් මුක්කුවක් ගහන් ඉන්න, “හරි ගොසිප්” කියලා පජාත සයිට් එකක් කරන ලෙෂාන් ප්‍රබෝධ විදානගමාච්චි කියලා එකෙක් චූන් වෙනවා මුවිඳුගෙ කොලාජ් එක දැකලා. ජාතික හෙළු කරුමෙත් එක්ක පොර වැඩේට බහිනවා. කොහොමත් ජාතික හෙළු උරුමයට ඕන අර ඒ දවස්වල වගේ තමන් තාම ඉන්නවා කියලා ආයේ ලෝ- සොරි ලංකාවට පෙන්නන්න. ඒකට ඉතිං මුවිඳු බිනෝයි කියන නම මදි. එතකොට ඕන වෙනවා ප්‍රසිද්ධ නමක්. දකිනවා සමණලී ව. අම්මටසිරි ඒකි මේ කොලාජ් එක ෂෙයා කරලා තියෙනවා. අඩෝ වරෙන් හුත්තෝ ඩර්මේ රකින්න. ගැහුවා මඩ පෝස්ට් 7ක් 8ක්. දැම්මා කැප්ෂන් එකක්. “අලුත් පරපුරේ” සමණලී ජේතවන දාගැබට කුණු පුරවන්න කියයි කියලා විකෘති කරපු අදහසක්. දැන් සමණලීගෙ කර උඩ තමයි හෙළ උරුමෙ ඉන්නේ. කොලාජ් එක හදපු එකාට වඩා ගහන්නේ සමණලීට. මොකද අර අන්තවාඳී ඉස්ලාම් උන් ගෑණු පහතින් තියනවා වගේම බහුජ්ජයොත් කැමතියි ගෑණු සද්ද වහලා පැත්තකට වෙලා ඉන්නවට. ජාතික හෙළු කරුමය කියන්නේ ඔය බහුජ්ජයන්ගේ කැඩපත. ඒ දවස් වල ගංගොඩවිල සෝමගේ දෙණ උඩින් පාර්ලිමේන්තුවට ගියා වගේ ජාතික හෙළු කරුමය තාමත් දඟලන්නේ මොකකින් හරි තමන්ට ලකුණු ටිකක් දාගන්න.
 
ආතල්ම සීන් එක තමා ටික කාලෙකට පස්සේ හරි ආයෙමත් “සාමකාමී” බහුජ්ජයන්ගේ රෙදි ගැලවෙන එක. ජාතික හෙළු කරුමයේ සම සභාපති මැඩිල්ලේ විමලසාර කියලා කෙනෙක් පොලිස්පතිට ලියුමක් යවලා හීනියට තර්ජනය කරනවා “සිත් රිදීමට ලක් වූ බෞද්ධයන් නීතියට පිටතින් ගොස් අදාළ චූතියන් සොයා ඔවුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීම වැළක්විය හැක්කේ පොලීසිය මේ සඳහා කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමෙන් පමණක් බව” කියලා. ඒ ඉෂූ කරන්නේ අයිසිස් පන්නයේ ටෝක් එකක්. ත්‍රස්තවාඳී ක්‍රියා පිළිබඳව ඇඟවීමක්. උඹලා නොකළොත් අපි නීතිය අතට ගන්නවා පන්නයේ ටෝක් එකක්. ලිඛිත තර්ජනයක්. ඔන්න අස්සේ හැංගිලා තියෙනවා බහුජ්ජයන්ගේ ඇත්ත කතන්දරේ. හා බොරු ද?
 
ෂාරුක්ට බෝම්බ ගහපු එකේ, ඒකෝන්ට විසා නොදුන්න එකේ, බුදු ටැටූ එකක් ගහපු ටුවරිස්ට් කෙනෙක්ව පිටුවහල් කරපු එකේ, බුදු පිළිමයක් ගිලෙනවා ඇන්ඳා කියලා ගප්පියව මරං කන්න හදපු එකේ උඹව මරං කන්න මේ රටේ උන් බලන් ඉන්න එක පුදුමයක් නෙමෙයි බං. ඊළඟ ටොපික් එක එනකම් තව දවස් කීපයක් උඹව මරං කන්න හදන උන් දිහා බලාගෙන ආතල් එකේ හිටපං, එහෙමත් නැත්තම් සමන්තබද්‍ර තියරිය මෙතනට ඇප්ලයි කරලා මේකෙන් උඩ පලයං මචං කියලා විතරයි මුවිඳුට කියන්න තියෙන්නේ.
 
සාධු කියන්න පිංවතුනි
බෞදියට ඔබ සැම සාදරයෙන් පිළිගනිමු.
 
ප. ලි.
මම ඔය කොලාජ් එක යට කමෙන්ට් කරද්දි “උඹේ අම්මගේ ෆොටෝ එකක් ඔහොම එඩිට් කරලා දැම්මොත් අවුලක් නැද්ද?” කියලා මගෙන් අහන බහුජ්ජ උන්ට කියන්න තියෙන්නේ පුළුවන්නම් අපේ අම්මගේ ෆොටෝ එකක් හොයාගෙන එහෙම දාපන්. මට නම් අවුලක් නෑ. කවුරුහරි ෆොටෝ එකක් එඩිට් කරාම අපේ අම්මට අවනම්බු වෙන්න අම්මා ෆොටෝ එකක් නෙමෙයි නේ. නේ ද?
 
ප.ප.ලි.
අඩෝ ඇත්තටම මට ආසයි සමන්තබද්‍ර මේකට මොනා කියයිද බලන්න.
© 2017 Pamuditha Zen Anjana
#බහුජ්ජාතල්කැඩීම #ජේතවණේමීතොටමුල්ලටගේමු #වරෙංරෙදිගලවංයන්ඩ #ජාතිකහෙළුකරුමය #ෆොටෝෂොප්බෑඩෝ #මුවිඳුබිනෝයි #තග්ලයිෆ් #ෆොටෝෂොප්උගන්නමු #ෆොටෝෂොප්ඉගෙනගමු #අහසේදෙවියෝනෑ #ජාති #තදතද #නිගාදීලා #කොලාජ්එකටඇවිස්සුණුකඩිගුල #කුණුෆෙටිෂ් #ජාතකේහොයනවා #මංඅවජාතකයිලු #කහසිවුරුත්රස්තවාදය #බහුජ්ජයෝඅම්මගේහුත්තේකුණුපුරවපංකිව්වාබං #අම්මගහයි #කුණුකෑවාෆ්රෙන් #මීතොටමුල්ලෙකුණුඅම්මගේහුත්තටවඩාලොකුයිනේ #බෞද්ධෆෙටිෂ් #මොකෙක්හරිමොකක්හරිකළොත්අලුත්පරපුරේ #හෑෂ්ටැග්අංජන #එහෙමත්නැත්නම්එන්ජීඕඑකේ #පල්ලිකාක්කා #පුකේමාමයිට් #අහකඉන්නජේසුටයිඅනිත්උන්ටයිත්බණිනවා #මංපැස්ටාෆාරියන් #කේතෑක්ස්බයි #lka
18034148_1892139821062858_1082000691022892380_n

හූනියමක් කරන්නේ කෙසේ ද?

හූනියම : ඉතාම තදබල ලෙස මිථ්‍යා විශ්වාස වල එල්ලී සිටින ඕනෑම අයෙක් ඉතාම පහසු ක්‍රමයකට නැතිබංගස්ථාන කර දමන ආකාරය.

  • වුවමනා දෑ:
  1. නැතිබංගස්ථාන කර දැමීමට වුවමනා පුද්ගලයෙක් (ඉතාම තදින් මිථ්‍යා විශ්වාස වල එල්බගත් අයෙක් විය යුතු ය)
  2. තරමක් මහත කහ නූලක් හෝ එකට අඹරාගත් සිහින් කහ නූල් හතක්
  3. මල් වර්ග හතක්
  4. එක නැට්ටේ දෙහි
  5. බිත්තරයක්
  6. ඉන්ජෙක්ෂන් කටුවක්
  7. රතු පැහැති කුකුල් සායම් හෝ ෆේක් බ්ලඩ් ස්වල්පයක් (සත්‍ය සත්ව හෝ මනුෂ්‍ය ලේ ද භාවිතා කළ හැක)
  8. කුඩා තඹ පත් ඉරුවක්
  9. ඇණයක්
  10. රතු නිල් හා කහ පැහැති නූල්
  11. විනිවිද පෙනෙන කුඩා කුප්පියක් හා ඊට සරිළන පොරොප්ප ඇබයක්
  12. කුඩා සත්වයෙක්ගේ ඇට කැබලි (තරමක් දිරාපත් වූ ඒවා නම් වඩාත් සුදුසු ය)
  13. අළු අවශ්‍ය තරමට (මිනී අළු වඩාත් සුදුසු ය)
  • පෙර සූදානම:

ප්‍රථමයෙන් කහ නූල ගෙන එහි මැදට වන්නට ගැට විසි එකක් දමන්න. එය පසෙකින් තබන්න. දැන් කුකුල් සායම් හෝ ෆේක් බ්ලඩ් ගෙන අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ලේ වාගේ පෙනෙන සේ සකසා ගන්න. ඉන්පසු බිත්තරය ගෙන ඉන්ජෙක්ෂන් කටුවේ ආධාරයෙන් ඉතාම පරිස්සමට බිත්තරයේ කට්ට සියුම් ලෙස සිදුරු කර ඊට ලේ විදගන්න. එක නැට්ටේ දෙහි ගෙඩි වලට ද එලෙසම ලේ විදගන්න.

දැන් කුඩා තඹ පත්ඉරුව ගෙන ඇණය මගින් යන්තරයක් ලෙස බොහෝ දුරට පෙනෙන අයුරින් ඕනෑම යමක් ඇඳගන්න. එහි අකුරු සිංහල හා දමිළ අකුරු ළඟින් යන හැඩයේ ඒවා වීම පිළිබඳව වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්න. ඉන්පසු එය හොඳින් රෝල් කර රතු නිල් හා කහ පැහැති නූලෙන් එක නූලකට ගැට හතක් බැගින් එන සේ ගැට විසි එකක් යොදා ගැට ගසන්න. එසේ පිළිවෙලකට ගැට ගසාගත් තඹ රෝල පොඩි කුප්පිය තුළට දමා පොරොප්පය ගසා තද කර වසා දමන්න.

දැන් ඔබ නිවරදි ලෙස අවශ්‍ය දේ ඉටු කිරීමට සූදානම් වී ඇත.

  • නැතිබංගස්ථාන කරන ආකාරය:
  1. කෙම්මුර දිනක අදාළ පුද්ගලයා නින්දට ගිය පසු හොරෙන්ම ඔහුගේ නිවසේ ඉදිරි දොර වෙත යන්න.
  2. කලින් පිළියෙල කර ගත් කහ පැහැති නූල පාපිස්ස යටින් හෝ දොර ඉදිරිපස පස් යටට හෝ දමා මදක් පෙනෙන සේ වසා දමන්න.
  3. එක නැට්ටේ දෙහි ගෙන හිසේ ගෑවෙන නොගෑවෙන තරමට උළුවස්සේ එල්ලන්න.
  4. දොරකඩ ඉදිරිපස හොඳින් පෙනෙන තැනක කුඩා කවයකට සිටින සේ මල් වර්ග හත තැන්පත් කරන්න.
  5. එය මැදට වන්නට කලින් පිළියෙල කරගත් බිත්තරය තබන්න.
  6. දැන් සත්ව ඇට කැබලි ටික ගෙන කැමති ආකාරයට ඒ මල් කවය හා බිත්තරය මැද හිඩැස් සරසා ගන්න. සැරසිල්ල හැකිතාක් ගුප්ත වන අයුරින් නිර්මාණය කරන්නට වග බලා ගන්න.
  7. ඉන්පසු අළු ගෙන ඒ සැරසිල්ල වටා හොඳින් පෙනෙන සේ කවයක් සළකුණු කරන්න.
  8. අළු ස්වල්පයක් ගෙන ඉදිරිපස දොරේ කැමති ඕනෑම ආකාරයක සළකුණක් අඳින්න.
  9. දැන් වත්ත කෙළවරකට ගොස් කලින් පිළියෙල කරගත් කුප්පිය වළලන්න. (ගැඹුරට වළක් හෑරීම අවශ්‍ය නොවේ. පස් වලට යට වීම ප්‍රමාණවත් ය)
  10.  අළු ඉතුරු වී ඇත්නම් ගේට්ටුවේ හා අවශේෂ ජනෙල් දොරවල් වල ද ගුප්ත සළකුණු ඇඳීම වඩාත් හොඳ ය.

දැන් ඔබ අවැසි සියල්ලම පාහේ සිදු කර ඇත. දැන් ඇත්තේ බලා සිටීම පමණි.

පසු දින හිරු උදාවත් සමගම අදාළ පුද්ගලයා තමන්ට කවුරුන්හෝ “හූනියමක්” කර ඇති බව වටහාගනු ඇත. එතැන් පටන් ඔහුගේ මනසට විෂබීජ එන්නත් කිරීම හා ඔහුගේ කාලයත්, මානසික සුවයත්, මුදලුත් විනාස කර දැමීම ඔහු වටේ පිටේ සිටින සියළුම දෙනා හා, හූනියම කැපීමට ඔහු හයර් කරන කට්ටඬියන් ඉටු කරනු ඇත.

***රෑට නිවසේදී විවිධ ක්‍රම යොදාගෙන බිය වැද්දීම හා ඉන්පසු උදාවන සෑම කෙම්මුර දිනකම ඉදිරිපස දොරේ සත්ව ලේ වලින් විවිධ දෑ ලියා තැබීම වැනි දෑ කිරීමෙන් ඔබට අවශ්‍ය දේ වඩාත් ඉක්මණින් කරගත හැකි ය.***

සැ. යු.
මෙය අයහපත් දේට යොදා නොගන්න. යහපත් දේට පමණක් යොදාගන්න. මෙය හොඳට හෝ නරකට යෙදීමට ගොස් සිදුවන කිසිම දෙයකට කිසිසේත්ම කතෲ වග කියනු නොලැබෙන බව සළකන්න. එසේම අදාළ පුද්ගලයා නින්දට යන තුරු නොඉඳ කඩි කුලප්පුවෙන් මෙය කිරීමට යෑමෙන් සිදුවන හදිසි අනතුරු වලට වග කියනු නොලැබෙන බවද කරුණාවෙන් සළකන්න.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana

රතු බස් රැළිය

කෑම එකක් ගේන්න පාරට ගියාම දැක්කේ පාර වැහෙන්න බස්!

පාලම උඩත් බස්.. පාලම යටත් බස්.. පෑලියගොඩ පැත්තේ ඉඳන් රතු පාටින් සැරසිච්ච කොළ පාට කොඩි දාගත්තු බස් රැළක් නොකඩවා එනවා එනවා.. ඉවරයක් නෑ.. අන්න බස් දැකලා නැති පොඩි එවුන් ඉන්නවනම් “ආං පුතේ බලාගන්න බස්!” කියලා පෙන්නන්න මරු දවස අද.. ටකස් ගාලා ෂර්ට් එකක් දාගෙන පොඩි එකාවත් අන්දගෙන ත්‍රීවීල් එකක් අරගෙන කොළඹ පැත්තට එන්න.. පොඩි උන්ට පෙන්නන්න රතු බස් වල එකමුතු කම..

මම පාලම යටට ඇවිදගෙන ගියා.. පාලම යට නවත්තලා තියෙන බස් ළඟ මිනිස්සු සෙට් වෙලා බස් වලට ගගහ බජව් දානවා. ඒ පැත්තේ ඉඳන් ආපු කොල්ලෝ දෙන්නෙක් මගෙන් ඇහුවා “අයියා මේ ළඟ.. මේ.. රෙස්ටොරන්ට් එකක් තියේද?” කියලා.. මම කෑම ගන්නද කියලා ඇහුවම “නෑ.. මේ.. බියර් එකක් ගන්න..” කියපු ඒ ඩබලට මම බාර් තියෙන පැති සේරටම අත දික් කරලා පෙන්නලා දීලා ආවා.. (මම බාර් තියෙන තැන් දන්නෙද? මම දන්නේ ඒ දවස්වල ප්‍රොජෙක්ට් එකකට රීසර්ච් කරපු නිසා.. ඔව්!) අපරාදේ එද්දි දැනගන්න එපෑ නිවාඩු දවස් වලට බාර් වහනවා කියලා.. බාර් කරන කට්ටියයි නීති හදන කට්ටියයි දන්නවා වැඩ කරන දවස් වලට විතරයි මිනිස්සුන්ට බොන්න ඕන වෙන්නේ කියලා..

කෑම එකක් අරගෙන ගෙවල් පැත්තට එද්දී කට්ටිය සේරම අව්වෙන් බේරෙන්න තැන් හොයනවා.. කැප් දාගෙන රෙදි ඔළුවේ ඔතාගෙන වතුර හොයාගෙන කාන්තාරෙක යන සෙට් එකක් වගේ වැඩ කරන ජනතාව ඉබාගාතේ ඇවිදිනවා.. අපේ ලේන් එකට හැරෙන තැනම තනි සුදු සරමකුයි ෂර්ට් එකකුයි ඇඳන් හිටපු අවුරුදු 55ක් 60ක් විතර වයස පොරක් කරටි කැඩෙන්න ගහලා.. පොර ළඟ සන් ග්ලාසස් දෙකක් දාගෙන සීන් එකේ හිටපු පොලිස් කාරයෙක්ට අම්බානකට බණිනවා..

“අපේ මහත්තයට මොකුත් කියන්නෙපා.. අපේ මහත්තයට බණින්නෙපා කැරියෝ.. මම බය නෑ.. උඹ මොනා කීවත් මං බය නෑ.. හැබැයි අපේ මහත්තයට බණින්නෙපා.. කැරියෝ!”

මාත් ආතල් එකේ ෆ්‍රී ෂෝ එක පොඩ්ඩක් එන්ජෝයි කරලා ගෙදර ආවා.. මොනා වුණත් වැඩ කරන ජනතාව හොඳට ආතල් ගන්න දන්නවා.. මට හීනියට හිනාවක් ගියා. උන්ගේ ආතල් එක හින්දා නෙමෙයි.. අර ආපු බස් එකක ගහලා තිබ්බ පෝස්ටරයක් මතක් වෙලා..

මිස්ටර්. රනිල්ගෙයි තව නාඳුනන මන්ත්‍රී කෙනෙක්ගෙයි ෆොටෝ දෙකක් උඩින්ම දාලා තිබ්බ ඒකේ සටහන් කරලා තිබ්බේ;

“කැප කරපු ජනතාවගේ
ජාතික මැයි රැළියට
සුබ පැතුම්…”

කියලා. මොකකට කැප කරපු ජනතාවක් ගැනද මේ කියන්නේ කියලා මීටර් නැති නිසා මම කෝකටත් තව ළං වෙලා බැලුවා.. ඇයි යකෝ කවුද දන්නේ මුන්ව “මරණයට” වත් කැප කරලා තියෙනවද කියලා..!

යටින් පොඩියට වගේ ගහලා තිබ්බ වචන ටිකෙන් තමා නාඳුනන මන්ත්‍රී කවුද කියලා දැනගත්තේ..

“කොලොන්න එ.ජා.ප. ප්‍රධාන සංවිධායක, සබරගමුව පළාත් සභා මන්ත්‍රී පී. අබේනායක සමග කොලොන්න ආසනයේ ජනතාව” තමයි ඒ විදිහට වැඩ කරන ජනතාවගේ දිනය වෙනුවෙන්, රතු මැයි දිනය වෙනුවෙන් කොළ කැප් දාගෙන දුරු කතර ගෙවාගෙන ඒ බස් එකේ කොළඹ වගේ හැතැක්මකට එක ගහක් දෙකක් තියෙන කතරකට ඇවිල්ලා ගිනි කාස්ටක අව්වේ රට වටෙන් එහෙට එන මිනිස්සුත් එක්ක එකතුවෙලා වැඩ කරන ජනතාවගේ දිනය සමරලා ආතල් ගන්නේ..

13131679_10153649955605292_8405667633625260156_o.jpg

ඒ ගොල්ලන්ගේ ඒ ආතල් එකෙන්, මාත් හීනියට ආතල් එකක් ගත්තා.. ඇයි බං ඔන්ලයින් වැඩ කරන ජනතාව විදිහට අපිත් ඒ වැඩ වලට මෙහෙමවත් සම්බන්ධ වෙන්න එපැයි.. හා නැද්ද?

© 2016 Pamuditha Zen Anjana

මේ තුජේ මාර්දූඟා කුත්තේ කමීනේ සාලේ ටීවී එකේ!

දන්නා කාලයේ සිටම ලංකාවේ බහුතරයකට ඉන්දියාව ලොවෙත් පේන්නට බැරි ය. ඉන්දියාවේ එකෙක් වැරදිලාවත් පාරේදී හම්බුණොත් කාරා කෙළ ගහන සයිස් එකට මළ ය. ඒ කොහෙන් ආ මළක් දැයි මට නම් නිච්චියටම කිව නොහැකි ය. හැබයි එකෙක් දෙන්නෙක් හැර මට මෙතෙක් මුණ ගැහුණු ඇටිකිච්චාගේ පටන් බක පණ්ඩිතයා දක්වා ලාංකිකයන් සැවොම එලෙස ඉන්දියාවටත් ඉන්දියානුවන්ටත් රොම්බ සයිස් එකෙන් බණින බව නම් නිසැකවම දන්නවා ය.

කෙසේ වෙතත් පසු කාලීනව බෝවූ මාරාන්තික ක්‍රිකට් උණ නිසා ඉන්දියාවත් සමග පවතින මේ ජන්මාන්තර වෛරය තවත් වැඩි වී ඇති බව පැහැදිලි ය. ක්‍රිකට් උණෙන් ඔද වැඩුණවුන් ඉන්දියානුවන්ගේ මවු පියන් ආදරෙන් පවා සිහිපත් කරනවා ය. කවදත් මරාගන්නට බලාගෙන ඉන්නා ලංකාවේ උන් සෙල්ලමක් නිසා පවා මරාගන්නවා ය. ඉනුදු නොනැවතී සීපා එක්ටා වැනි ගිවිසුම් අත්සන් කරනවා කියූ ගමන් ගිවිසුමේ අකුරක්වත් නොදැක පවා මුන්දැලා ඉන්දියන් කාරයොන්ගෙන් සමාජ වෙබ් අඩවි වල මරාගෙන මැරෙන්න ගේම ඉල්ලනවා ය.

හැබැයි ඒ කෙසේ වෙතත් ලංකාවේ උන් වෙනස් ය.

ඉන්දියාවේ සබන් ඔපෙරා හෙවත් එක් පවුලක, පරම්පරා ගණනාවක ඕපා දුප ගණනාවක් නාට්‍යරූපි ලෙස ඉදිරිපත් කරන ශාන්ති, ප්‍රීති, භීති, ප්‍රවීණා, මහ ගෙදර, එහා ගෙදර, ඊට එහා පැත්තේ එකාගේ ආච්චිගේ ගෙදර වැනි අම්බානක දිග නාට්ය වගේ ඒවා රෑ බතත් පසෙක ලා තලු මර මර රස විඳිනවා ය. එවුවායේ රඟපාන නිළියන් මෙහේ “වැඩැම්මවූ” විට ඇකයේ හුන් දරුවන් පවා බිම අතහැර කාර් රැළියට අතවනන්නට දුව යනවා ය. ඉන්දියන් නළු නිළියන් මතකයට නංවාගෙන හොරෙන් හොරෙන් ස්වයං වින්දනයේ යෙදෙනවා ය. ඉන්දියන් ගීත රස විඳිනවා ය. හින්දුස්ථානී සංගීතය දේවත්වයෙහි ලා සළකනවා ය. අනෙකක් තබා ඒවායේ තනු ගෙඩි පිටින් ගෙන මෙහේ රීමේක් කරනවා ය. ෆිල්ම් පවා රීමේක් කරනවා ය. හැබැයි ඒ ඉන්දියාවෙන්ම ෂාරුක් ඛාන් ලංකාවට ආ විට මෙහේ උන් බෝම්බත් ගැහුවෝ ය. එනිසා මොනා වුණත් හැබැයි ඉන්දියාවත් එක්ක මුන්ට අමර මළක් තියෙනවා කියන එක නම් ෂුවර් ඇන්ඩ් ෂොට් ය.

ඇත්ත වශයෙන්ම කියුවහොත් ඒ වෙනස ගැන අපි ආඩම්බර විය යුතු ය.

සමහර විට මේ මළේ මුල ආදී රජ කාලේ ඉඳන් තිබූ සොළී ආක්‍රමණ නිසා විය හැකි ය. අනගාරික ඉන්දියාවට ගොස් බුද්ධගයාව බේරාගෙන එහෙටම වී ආයේ නම් ආත්ම ගණනාවක් ගියත් ලංකාවේ නම් නොඉපදේවා කියා මිය ගිය නිසා ද විය හැකි ය. තවත් සමහරක් විට මහින්ද අහසින් වැඩ තිස්සට කෝචොක් දමා අඹ ගස් ගැන ඇසීමෙන් වූ විළිලජ්ජාව නිසා විය හැකි ය. නැත්නම් සංගමිත්තා ජය ශ්‍රී මහා බෝධිය වැඩමවීමත් සමග දූපතට ආ සංස්කෘතික ආක්‍රමණය නිසාත් විය හැකි ය. එසේත් නැත්නම් ඉන්දියාවෙන් පිටුවහල් කළ විජය, තම්බපණ්ණියේ කුවේණිට රෙඩා පොට් කර බෝඩ් එකෙන් එළියට විසික් කළ නිසා ද විය හැකි ය. හැබැයි අන්තිම පොයින්ට් එක එච්චරම ලෙජිට් නැති ය. මන්ද යත් ඉන්දියාවත් එක්ක මේ තිබෙන මළේ හැටියට එහෙනම් මෙහේ එකාලා කුවේණිගේ දරු දෙපළ වන ජීවහත්ථ හා දිසාලාගේ පරම්පරාවට දූපතේ උරුමකරුවන් ලෙස සැළකිය යුතු නිසා ය. එහෙත් දැන් ඉන්න උන්දැලා වැද්දන් හෙවත් ලංකාවේ ආදිවාසීන්ව තඹ පයිසාවකට වත් ගණන් නොගන්නා බව ආදිවාසීන් පවා දන්නවා ය. මොකද මෙහේ බහුතරයකට ඇත්තේ සිංහ ලේ බව දන්නෝ දන්නා නිසා ය.

ගොඩක් කාලෙකින් මොකුත් නොලිවූ නිසා වටෙන් ගොඩෙන් මතක් වූ ඉන්දියන් කතා එලෙස පෙළ ගැස්වූ කල, මේ වෛරයට හේතුව දූපතේ හිමිකාරීත්වය තියෙනවා යැයි රාමායණයේ සහ ජනවහරේ සඳහන් වන රාවණා පරපුරේ යක්ෂ ගෝත්‍රිකයෝ පුටු කේස් එකක් නිසා ගිරි දිවයිනට එළවූ බුදුන් ගේ ක්‍රියා කලාපය ද විය නොහැකි බව ලියන්නාට හිතෙනවා ය. මන්ද යත් ඉන්දියාවේ උන්ට *ක *රාගෙන (දුක දරාගෙන) බණින ලංකාවේ උන්ගෙන් හෙණම සෙට් එකක් අදහන්නේ ඉන්දියාවේ ජීවත් වූ ආගමික ශාස්තෲවරයෙක් වූ බුදුන් හඳුන්වා දුන් දර්ශනයෙන් බිඳී ආ ආගමක් නිසාත් ඒ ආගම බිත්තර රකිනා කිකිළියන් මෙන් රැක ගන්නට තතනන උන්ගේ අම්මෝ ලොකු මෙවුවා එක විවිධාකාරයෙන් එළියට දැමීම නිසාත් ය.

බන්දු සමරසිංහ කියන්නා සේ “ආඩම්බරයි තේරුමක් නැතුව” ය.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana