එල්ලලා මරමු

මීට අවුරුදු බරගාණකට කලිං(එච්චර බරත් නෑ හැබැයි), ඒ කිව්වේ මං ඉස්කෝලේ යන කාලේ, (ඉස්කෝලේ ඉගැන්වීම සෑහෙන හොඳ නිසා ගිය) ටියුෂන් පාරක් ඉවරවෙලා (ගණන් ක්ලාස්සෙකක්ද කොහෙද) ගෙදර ආවා මහදවල්.

එදා හොඳට ඉර පායලා තිබ්බ, හුළං එහෙම හොඳට හමපු, කාස්ටක දවසක්. එහා පැත්තෙ තාප්පෙ වහලා හිටපු කාක්කො ටික ක්‍රාක් ක්‍රාක් කියලා යටිගිරියෙන් කෑ ගහලා මට වෝනිංස් එකක් දුන්නට මං නෙමෙයි ඒක පඩේකට ගණන් ගත්තෙ. ගෙදර කවුරුත්ම හිටියේ නැති තැන මං අම්මට කෑගහන එක නවත්තලා හොර ක්‍රමේට දොරත් ඇරං ඇතුළට ගියා.

ඇතුළට ගිහිං පුරුදු පරිදි අතේ තිබ්බ පොත්ටික කෑම මේසෙට විසික්කරං කාමරේට රිංගද්දි දැක්ක දර්සනෙං මං තක්බීර් වෙලා ගියා.

අල්මාරිය හූයි ගාලා ඇරලාදාලා, ඒකෙ තිබ්බ බඩු ටික ලෝකෙ වටේ විසික්කරලා තිබ්බා. කාමරේ ලයිට් දාලා තිබ්බෙ නැති නිසා කළුවරයි. කළුවර කාමරේට බෝම්බයක් ගහලා වගේ. මං ඒත් හිතුවා අම්මා අල්මාරිය අස්කරංඩ අරංවත් ද කියලා. කෝකටත් කියලා විපරම් කරාම, මං දැක්කා…

මං දැක්කා කොණක තිබ්බ අල්මාරියත් බිත්තියත් අතරමැද්දෑවෙ කළුවර හිඩැසෙං මං දිහා බලං ඉන්න ඇස් දෙකක්.

නෑ නෑ හුත්තො, හොල්මනක් නෙමෙයි, ටහුකන්ඩ කැරි හොරෙක් කාමරේ අස්සේ කියාංකො.

කොල්ලා සට සට ගාලා මොළේ කල්පනා කරලා නොදැක්කා වගේ එළියට ආවා. මේං අර කැරියා මං ඌව දැක්කද කියලා සුවර් කරගන්ඩ හරි, මාව ගෙන්නගන්ඩ හරි අල්මාරියට අතිං ගගහා බිට් එකක් ගහනවා කියහංකො. (ඔව් ඔව් උඹලා හිතුවා හරි, මං ඒකට රැප් කළා ටහුකන්ඩ)

වටපිට බලලා ආයුධයක් දෙකේ දෙකේ පොල්ලක් නැති තැන මේසයක් උඩ තිබ්බ කතුරක් අරං පුකේ තිබ්බ ගට තනට අරං “එළියට වරෙං කැරියෝ!” කියලා කෑ ගැහුවට මූ නෙමෙයි එළියට ආවේ.

මේ කෝම්පිට්ටුපොන්නයා තාම අල්මාරියට තට්ටුව දාං බීට් එක ගහනවා.

එහා ඟෙදර ඩයල්ලෙක පොලිසියේ. (නෑ නෑ ඇත්ත පොලිස් නෙමෙයි, ට්‍රැෆික් ඕඅයිසී කෙනෙක්) පොර දවල්ට ගෙදර. මං ටාර් ගාලා එළියට ඇවිල්ලා උගෙ ගෙවල් පැත්තට දිව්වා. උගෙ යාළුවෙක්ද කොහෙද බැල්කනියේ චිල් එකේ හිටියා. මං ඌට සීන්නෙක කිව්වම පොර චිල්ලෙකේම පහළට ආවා.

ඌ එනකං මට පහළ පොල්ගාන්න බැරි නිසා මං සුටුස් ගාලා ආයේ අපේ ගෙවල් පැත්තට යද්දි මෙන්න මේ බෝල්ට්කැරියා සර්ට්ටෙකකුත් නැතුව පුල් ටොප්ලස් එකේ සේප් න්‍යායෙං පස්සෙ ගේට්ටෙකෙං මාරු වෙනවා. පස්සෙං දුවලා ගිහිං බෙල්ලෙං අල්ලගත්තම මේ වම්බටුහුකන්නා මගෙං ගේම ඉල්ලනවා කියාංකො.

“ඇයි මේ? ඇයි මොකද? මාව අතෑරපං” (නෑ නෑ වනචරයා කිව්වෙ නෑ, හින්දි ෆිල්ම්මෙකක් කියලා හිතුවද?)

“ඈ පකෝ තෝ ගේ අස්සෙ ඉඳං එළියට දුවලා දැං හොකද කියලා හාන්නේ?”

“මොන ගෙදර ද? මාව අතාරිනවා ඕයි!” (ඌ බබානෙ, මං ඌව නැළෙව්වා)

“හොරකං කරලා තව බබාහුකුං වෙන්නත් යනවද හුත්තො?”

මේ වෙද්දි ගෙවල් පැත්තෙ දෙතුන් දෙනෙක් සීන්නෙකට එන්ටර් වුණා. ඒකෙං ඌ සැලෙන්ඩර් වුණා. ගේම ඥරු ඥුරුවක් වුණා. වටෙං පිටෙං ආපු සෙට්ටෙක අරූට සබ්බුවක් දෙන්න හැදුවත් මං ගහන්න දුන්නෑ. (අපි හැමදාම හුක්තිය හාදාරණය වෙනුවෙන් පෙනී හිටිය කොල්ලො හරිය?)

අර කලිං කිව්ව පොලිසියෙ ඩයල්ලෙකත් චිල්ලෙකේම කලබලයක් නැතුව ඒ පැත්තට ඇවිදං ආවා. පස්සේ පොලිසියට කෝල් කරලා වන්ඩිය බැස්සම ඒකෙම එච්ච්රවෙලා ඔරව ඔරව හිටපු අරූවත් රෝල් කරලා බිම ගහලා, මාවත් සීන්නෙක හරියටම කියලා එන්ට්‍රියක් දාගන්න ඕන කියලා සීට්ටෙකක වාඩි කරගෙන සෙට්ටෙකම ගියා දෙමටගොඩ පොලිසියට.

නවත්තපු සෙනිකවම පොලිසියේ උං ටික ජීප්පෙකෙං බැහැලා අරූව වඩාගත්තා, මගෙ අම්මනා කැටේ කිය කිය පුක අතගගා කෙලිම්ම ඇතුළට එක්කං ගියා, මට එළියෙ පුටුවක ඉඳං ඉන්න කිව්වා.

පැය බාගයක් විතර ගියා. හෙණ ඩොටේ පැත්තකිං ඇහෙනවා හීනෙං වගේ,

“බුදු අම්මෝ මහත්තයෝ ගහන්න එපා! බුදු මහත්තයෝ එපා! අම්මෝ!’

කියලා සද්දයක්.

වන්ඩියේ පස්සෙ සීට්ටෙකේ හිටපු කොස්තාපල් බුවා ආවා,

“මල්ලි එන්නකෝ මේ පැත්තට”

මාත් පස්සෙං ගියා.

අපි ගියේ ක්‍රයිම් සෙක්ෂන් එක පැත්තට. ඉස්සරහට යන්න යන්න අර ඩොටෙං ඇහිච්ච සද්දෙ එන්න එන්න වැඩිවෙනවා.

“බුදු අම්මෝ! ඇති! අම්මේ! එපා!”

අපි ඇතුළ් වුණේ පොඩි කාමරේකට. මැද්දේ අර අටපට්ටංකැරියව වෙසක් කූඩුවක් වගේ රෝල් කරලා කකුලෙ ඇඟිලි වලිං එල්ලලා තිබ්බා. වටේ ඉන්න පොලිස්කාරයෝ දෙතුන් දෙනෙක් බැටන් වලිනුයි, ක්‍රියේටිව් බැටන් වලිනුයි(ඒ කිව්වේ වැලි පුරවපු එස්ලෝන් බට) අරූට (වැඩියෙම්ම උගෙ පුකට, මොකද වැඩිය පාරවල් හිටින්නැල්ලු, මානව හිමිකම්නෙ!) ආදරේ කරනවා. ආදරේ වැඩි කමට ඌ මෙරිගෝරවුන්ඩ් එක වගේ කැරකි කැරකි බලනවා. මාව දැක්කම උගෙ කෑගැහිල්ල වැඩි වුණා. (ඌ හිතන්ඩැති අල්ලපු වෙලාවෙදිත් නෙළන්න දුන්නැති නිසා මං වැඩේ ෂේප් කරයි කියලා, පකතමා, ඌට හොරකම් කරන්න පුළුවං වගේ තමයි මට ඒ ආතල්ලෙක ගන්නත් පුළුවං!)

පොලිසියේ ඩයල් ටික දැං අරූට ආදරේ කරන ගමං අහනවා ගත්ත දේවල් කියපං කියලා. මූ වෙන මොකුත් ගත්තේ නෑම කියනවා. අරුං ඉතිං තව තව ආදරේ කරනවා. ඕක ඔහොම විනාඩි කිහිපයක් රිපීට් යන අතරේ අර කොස්තාපල් බුවා මාව ඕඅයිසීව බැහැදැක්කුවා.

ඕඅයිසී අරූගෙ සාක්කුවෙ තිබ්බ හුත්තවල් ටික මේසෙ උඩිං තියලා අපේ ගෙදර අයිටම්ස් ටික අඳුරගන්න කිව්වා.

අනේ ඉතිං අපි හෙණට සල්ලි තියෙන පාරම්පරික වවුල්-සොරි- වලව් කාර පොෂ් ඩයල් නිසා මූ පැය ගාණක් අල්මාරිය හාරලා හාරලා හොයාගෙන තියෙනවා අපේ අම්මා ඒ කාලේ ඉඳං එකතු කරපු පරණ රුපියල් දහයෙ විස්සෙ පණහෙ සීයේ නෝට්ටු හත අටකුයි, පරණ කාසි දහයක් පහළවකුයි, තව පරණ පත්තර කෑල්ලකුයි.

මං අර සෙට්ටෙක පෙන්නලා ඒවා අපේ ගෙදරිං ගත්තෙව්වා කිව්වම ඕඅයිසී ඒ ටිඅකයි අර පත්තර කෑල්ලයි දුන්නා. මං පත්තරේ දෙපාරක් උඩිංපල්ලෙං බලලා රිටන් කළා ඒක අපේ නොවෙන නිසා. ඕඅයිසී ඒක දිගෑරලා බැලුවම ඒකේ මොනා හරි ඉටි වගේ සීන්නෙකක් තියෙනවා. බලද්දි අර අම්බස්ථලකැරියා කලින් දවසක කාපු කණේ පාරක ආෆ්ටරිෆෙක්ට් එකක්, කණෙං ඉටි එනවා. ඒ ඉටි පිහිදාපු කොළේ කියාංකො. (ඒක ඉතිං සංරක්ෂණය කරන්නයැ, විසික්කළා ඒ වෙලේම)

පස්සේ ඕඅයිසී ඉතුරු වැඩේ බලාගන්නං කියලා මට එන්ට්‍රි එක දාලා යන්න කිව්වම මං එළියට ඇවිත් එන්ට්‍රියත් ලියලා ගෙදර යන්න හදද්දි අර කොස්තාපල් බුවා එනවා හිනාවක් දාගෙන.

“මොකෝ අයියේ සීන්නෙක? අරූට දැං මොකද කරන්නේ?”

“ආ තාම වැඩ මල්ලි, ඔය හැත්ත එළියෙ හිටියම ආයේ හොරකමේ යනවා. අපිට මළ වාතේ. මේක ලොකු හොරකමක් නෙමෙයි නෙ. ඇතුළට දාන්න මදි. පහුගිය සතියේ ඔය මාළිගාවත්තෙං එහෙම ආපු හොරකං එන්ට්‍රි දෙකතුනක් උගෙ පිට දාලා, ඌව මාස තුන හතරකට ඇතුළට දානවා.”

“අම්මටහුඩු, එහෙමත් සීන්නෙකක්ද?”

“ඔව් මල්ලි, අඩුම තරමේ ඒ මාස තුන හතරේ හරි ඌ හොරකම් කරන්නෑනේ”

“ආ ඔව් නේ. මං එන්නං අයියේ තෑන්ක්ස්!”

මං ඉතිං ගෙදර ආවා.

© 2018 Pamuditha Zen Anjana

Advertisements

මං දැන් ලොකු ළමයෙක්

එතකොට මං පොඩියි. ස්වයං වින්දනය කියන වචනය වත් තේරෙන්නේ නැති කාලේ මම ස්වයං වින්දනය අත්හදා බලමින් හිටියා. මෙන්න යකෝ එක පාරටම අමුතු හැඟීමක් එක්ක මොනාද එකක් එළියට ආවා. බය වෙච්ච පාර මම ආයේ කවදාවත් මොකුත් නොකරම ඉන්න තීරණය කරා.

කුතුහලය නිසාම වගේ එදා ගේම් එකක් ගහන්න ගෙදර ආපු නෑදෑ අයියා කෙනෙක්ට සීන් එක අමාරුවෙන් කියලා උපදෙස් ඉල්ලුවම පොර හිනා වුණා. හේතුවක් නොකියාම මට කාමරේටම වෙලා ඉන්න කියපු අයියා එළියට ගියා.

රෑ වෙද්දි කාමරේ ඉන්න බැරි කමටම දොර රෙද්ද අස්සෙන් ඔළුව එළියට දාල බලපු මට පෙනුණේ අයියා ඒ වෙලාවෙද කොහෙද වැඩ ඇරිලා ගෙදර ආපු අපේ තාත්තත් එක්ක හිනා වෙවී මගේ කාමරේ දිහා බල බල මොනාද කතා කරනවා. තාත්තට සීන් එක කියනවද කොහෙද දැන් නම් ගුටි කන්නත් වෙයිද දන්නේ නෑ. මම ඇඳට නැගලා රෙද්දෙන් ඔළුවේ ඉඳන් පෙරවගත්තා.

ටිකකින් තාත්තා කාමරේට ඇවිත් මට කතා කරා. රෙද්ද මෑත් කරලා බැලුවම අයියත් ඇවිල්ලා. මම ලොකු ළමයෙක් වෙලාලු. දැන් වගකීමෙන් වැඩ කරන්න ඕන කාලේලු. දවස් හතක් යනකම් කාමරෙන් එළියට බහින්න නාන්න කරන්න එපා ලු. ගෑණු පරාණයක් දකින්නත් හොඳ නැල්ලු.

එතැන ඉඳන් දවස් හතක් යනකම් කාමරේට කෑම ගෙනාවේ තාත්තයි අයියයි. පොත් පත්තර කාමරේට ලැබුණා. හත්වෙනි දවස ළං වෙන්න ළං වෙන්න ගෙදරට කට්ටිය එන එක වැඩි වුණා. අපේ නෑදෑයෝ ගොඩක් ගෙදරට ඇවිල්ලලු. මගේ කාමරේට ඉතින් මාමලයි බාප්පලයි අයියලා මල්ලිලා එහෙම ඇවිල්ලා ගියා. හත්වෙනි දවසේ මට පාටි එකකුත් දානවලු. ඒක නම් මොනා වුණත් හොඳයි.

කවුරුත් නැති වෙලාවට අපේ නෑදෑ අක්කලා නංගිලා එහෙම මගේ කාමරේ ජනේලේ ගාවට ඇවිල්ලා එක එක විහිළු කරලා දුවනවා. මට ඒ හැටි තේරුමකුත් නෑ මොකද්ද වෙන්නේ කියලා.

හත්වෙනි දවස උදාවුණා. උදේ පාන්දරම තාත්තයි මාමලා සෙට් එකයි කාමරේට කඩා වැදිලා මාව ඇහැරෙව්වා. ඔළුවේ ඉඳන් රෙද්දක් පොරවලා ගේ මැදින් මාව පිටිපස්සේ ළිඳ ගාවට ගෙනිච්චා. කට්ටියම එකතුවෙලා මාව හොඳට නෑව්වා. වතුරට වතුසුද්ද මල් එහෙමත් දාලා තිබ්බා. මොනාද මොනාද චාරිත්‍ර ටිකකුත් කියලා දේවල් ටිකකුත් කළා.

ආයේ පාරක් මට උපදෙස් යමරෙට ලැබුණා. එදායින් පස්සේ ඉන්න ඕන විදිහ හැසිරෙන්න ඕන විදිහ අරක මේක ඔක්කෝම කියලා දුන්නා. මාව සුදු රෙද්දකින් පොරවගෙන ගේ ඇතුළට එක්ක ගියා. කාමරේ තිබ්බ අළුත් ඇඳුම් ටික අන්ඳවාගෙන මාව සාලෙට එක්කගෙන ගියා.

සාලේ නිවෙන පත්තුවෙන ලයිට් දාලා රසට කෑම මේසයක් එහෙම ඇරලා එකෙන්ම උත්සවශ්‍රීයක් තිබ්බේ. අපේ නෑදෑයොයි පවුලේ හිතවතුන් ඔක්කෝම වගේ හිටියා. ඔක්කෝම මගේ දිහා බලාගෙන හිටපු නිසා මම හෙණ ලැජ්ජාවට පත් වෙලා හිටියේ.

වැඩිහිටියෝ හැමෝටම මට වඳින්න වුණා. හැබැයි ඒ හැමෝම මට එක එක තෑගි බෝග එහෙම දුන්නා. ඒ හින්දා මට ඒකේ ලොකු අවුලක් තිබ්බේ නෑ. කොහොමින් කොහොම හරි එදා තමයි මම ලොකු ළමයෙක් වුණේ. පිරිමියෙක් වුණාම හැසිරෙන්න ඕන විදිහ මට එදා තේරුණා.

~ සමාන්තර විශ්වයක තරුණයෙක් විසින් එවන ලද්දක් බව සළකන්න.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana

අවුරුදු නැකැත් පත

සැ.යු. – සියල්ලටම පෙර අවුරුදු නැකැත් සාදාගත යුතු ය. රජයේ නැකැත් කමිටුවේ සාමාජිකත්වය දරණ, කොටු දොළහෙන් තෙකල් බලනා පරම්පරාවේ කුල්ලු මලයාලි පිල්ලි සර්වජන වශී- සොරි දෙක පැටළුණා- ජ්‍යෝතිශඥයන්ගේ පූර්ණ සහභාගීත්වය ඇතිව එකිනෙකා සමග අත්වැල් බැඳගෙන ඉතාම සමගියෙන් සමාදානයෙන් උම්මා පවා දෙමින්, ඉවුරු තලා ගංගා බැස යන්නට පෙර, උතුරු දෙසින් කොවුලා හඬලන්නට කලින් උදයක යෙදෙන නැකතකට අනුව අවුරුදු නැකැත් සාදනු ලැබෙන බව දත යුතු ය. ඒ මෙසේ ය.
 
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
අවුරුදු නැකැත් සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත සෑදීමේ නැකත
(ඕක ඔහොම සෑහෙන කල් හදලා හදලා හදලා හදලා හදලා තමා දාන්නේ.. ඉතුරු ටික ඕන්නෑනේ?)
 
ලියන්නා විසින් යෝජනා කෙරෙනු ලැබෙන අලුතින් යාවත්කාලීන කරන ලද පරණ අවුරුදු නැකැත් සියල්ල මෙලෙස යෙදේ.
 
– පරණ අවුරුද්දට රෙදි සේදීම (මෙය ඔන්ලයින් රෙදි සේදීමේ කටයුතු සඳහා ද යොදාගත හැක)
 
– පරණ අවුරුද්දට හැකිතාක් මිනිසුන්ගේ ආතල් කුඩු කිරීම
 
– පරණ අවුරුද්දට ස්ටේටස් එකක් දැමීම
 
– පරණ අවුරුද්දට ශරීර කෘත්‍යය කිරීම (රෙන එක)
 
– පරණ අවුරුද්දට ස්වයංසම්භෝගයේ යෙදීම (ඔව් ඔව් ස්වයංසම්භෝගය කියන්නේ අතේ ගහන එක තමා)
 
– පරණ අවුරුද්දට මකුළුවන්, මීයන්, කැරපොත්තන්, කටුස්සන්, ගැරඬියන්, උකුණන්, මකුණන්, කැස්වටුවන්, පිළිහුඩුවන් වැනි ඒකරූමීය සතුන්ගේ නිජබිම් විනාශ කිරීම (උන්ටත් කියලා අලුත් වාසස්ථානයක් තියෙන්න එපැයි.. හැමදාම එකම තැන ඉන්න ගියාම බෝරින් වෙනවනේ)
 
– පරණ අවුරුද්දට මධුවිත තොලගෑම
 
– පරණ අවුරුද්දට වමනය කිරීම
 
– පරණ අවුරුද්දට හිසේ දෙහි ඉළීම
 
(ලියන්නාගේ විශේෂ සටහන: එම අවසන් පරණ අවුරුදු නැකතින් පසු පරණ අවුරුද්ද අහවර වන අතර එළඹෙන්නේ ගන්ධබ්බ කාලයක් ලෙස සැළකෙනු ලබන නොනගතය හෙවත් නැකැත් පති කාලයයි. එකී වේලාව අතරතුර සුභ කටයුතු කිසිවක් නොකළ යුතු අතර ඩිප ගසා නොකා නොබී ඔහේ උඩ බලාගෙන සිටිය යුතු ය. ගෙදරට වෙලා එහෙම ඉන්නට නොහැකි නම් වහා ළඟ ඇති පන්සලකට හෝ පල්ලියකට හෝ අඩුම තරමේ බස් හෝල්ට් එකකට හෝ ගොස් එසේ සිටිය යුතු ය. එසේ පුණ්‍ය කටයුතු වල යෙදීමට අකමැතිම නම් කාටත් හොරෙන් වහළයට වී ත්‍රෛලෝකවිජයාපත්‍ර කූරක් දෙකක් දල්වා ගත්තාට, අහුවුණොත් මිසක කවුරුත් මොකවත් කියන්නේ නම් නැති ය. හැබැයි ඊට පස්සේ කන්නට එක එක ජාති සොයන්නට යෑම තහනම් ය. විශේෂයෙන්ම අවුරුද්දට කන්නට සෑදූ කැවුම් කොකිස් මුං අලුවා කිරිබත් වල රස බැලුවා කරන්නට ගියොත් නොසෝදන ලද තෙල් හැඳි ප්‍රහාර වලට ලක් වීමෙන් සදා සොත්ථි භවන්තුතේ විය හැක. හදිසියේ මතක් වී දනි පනි ගා කඩේ ගොස්, පසුපස දොරෙන් මුට්ටියක් හා කිරි පැකට් එකක් ගෙන ගණුදෙණු කරන්නට නොහොඳ නිසා සල්ලි අසළ තැනකින් තබා මුදලාලිට කැමති නම් ගන්නට කියා වහා නිවසට පැමිණීම ද මේ පුණ්‍ය කාලය තුළ සිදුකරගන්නා කටයුතු ය.)
 
ඊළඟට යෙදෙන්නේ ලියන්නා විසින් යෝජනා කෙරෙනු ලැබෙන සංශෝධිත අලුත් අවුරුදු නැකැත් ය.
 
– අලුත් අවුරුද්දට දුම්වැටියක් දැල්වීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට කඩෙන් අලුත් සිගරට් පැකට් එකක් ගෙන ගණුදෙණු කිරීම ආරම්භ කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට ස්ටේටස් එකක් දැමීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට සෙල්ෆියක් ගැනීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට බෙන්ස් දෙකක් ගැනීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට රමණය කිරීම (ඔව් ඔව් ඒ කිව්වේ අහවල් එක තමා)
 
– ගැංගෝ හැපි හවසක් කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට ශරීර කෘත්‍යය කිරීම (රෙන එක) (ඒක අලුත් අවුරුද්දටත් කරන්න එපැයි ඉලව්වේ අර කන කැවිල්ලට)
 
– අලුත් අවුරුද්දට නෑදෑයන්ට කුණුහරුපයක් කියා එස් එම් එස් එකක් බැගින් තිළිණ කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට සහෘදයන් සමග සෙට් වීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට කරටි කැඩෙන්න ගැසීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට වමනය කිරීම
 
– අලුත් අවුරුද්දට හිසේ දෙහි ඉළීම
 
ඒ සියල්ල අවසන් වූ පසු වෙනදා වගේම එතැනින් පටන් ගන්නා සූර්යයාගේ වල්කමේ යෑම නැවතත් පටන් ගනු ඇති බවත් මේ සියල්ලම වෙනත් වෙනත් ආකාරයට මීළඟ වසරේදීත් අසන්නට ලැබෙන බවත් දත යුතු ය.
 
© 2017 Pamuditha Zen Anjana
 
#අලුතෞරුදු #නැකැත්පත #හෑස්ටෑග්දාන්ඩකම්මැලියියකෝ #සංශෝධිතනැකැත් #නොනගතසටහන් #නැකැත්හුකහං #පරණාවුරුද්දටාතල්කුඩුකිරීම #මේසෙන්මේසෙට #මාළුකනඑකාඑළුවන්කෑම #අම්මාකෑගහනවාරෑකෑමකන්නලු #හෑස්ටෑග්දානවදමේකපෝස්ට්කරලාකෑමකන්නයනවද #තෙවනලෝකයේපුරශ්න #දවල්ටකෑවෙපහටහයටඒත්තාමබඩගිනියිවගේ #අපිගියා #හෑස්ටෑග්හුකහං #lka

බ්ලොක්කරහං පුක!

දැන් මෙහෙමයි ඉතිං,

ඔය යහපාලනෞත්තලා හිතං ඉන්නවනං සද්ද නැතුව ෂේප්පෙකේ මේ සෝෂල් මීඩියා බ්ලොක්කෙක මෙහෙමම දිගටම කන්ටිනියු කරන්න පුළුවං කියලා, මට කියන්න තියෙන්නේ, තොපිට පුකේ ඉඳං පිස්සු කියලා තමයි.

පුළුවං තරං අරක නෑ, මේක නෑ, පුක නෑ, හිල නෑ, නිදහස නම් මේ ය, මහින්ද ආයේ එන්නේ තොපිට පුකේ අරින්ඩ ය, උන්දැ ආයේ ආවොත් භාෂණයේ නිදහස (ඒ කිව්වේ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස) නැතිවෙයි, ෆේස්බුක් නැතිවෙයි, අපටතොපට අඩි හයක් වළපල්ලේ යන්න වෙයි, අපි ආවොත් ඔව්වා සුම්මා ය, තොරතුරු දැනගැනීමේ නිදහස ප්‍රතිස්ථාපනය කරනවා ය, ඒ නිසා අපිට පුකත් දෙන්න, කෙළත් දෙන්න, මස් රාත්තලත් දෙන්න, ඒකාධිපයිවාදය, පවුල් පාලනය ඉවරකරලා, සුරංගනාලෝකේ හදන්න දින සීයකට රට දෙන්න ය කියලා, නාහෙන් අඬලා බලයට ඇවිල්ලා තාම අතේගගහා ඉන්නවා කරපුත්තක් නෑ.

මං දැක්කා කොහෙදෝ මංදා කවුද මීහරකෙක් දෙන්නෙක් ලියලා තිබ්බා, බ්ලොක්කෙක දාපු නිසා වර්ගවාදය, ජාතිවාදය සහමුලින්ම නැවතුණා කියලා. බීලදෞත්තෝ? එහෙම නවත්තන්න පුළුවන්නම් අම්මෝ පට්ට, බුදුඅම්මෝ මරු, සංතානම් අපුච්චේ සිරානේන්නං ටෞකණ්ඩ.

එහෙම නවත්තයි පකක්!

බ්ලොක්කෙකෙං වුණේ ඔය වර්ගවාදී, ජාතිවාදී පොල්කුඩුපකයෝ ටික සංවිධානය වෙන එක තාවකාලිකව යම් තාක් දුරකට අඩු වුණ එක. (මේ හුත්ත නෑයි කියන්නෙපා, එහෙම වුණා, ඒක මං පැහැදිලිවම දැක්කා) දාස් ගණන් ෂෙයා වෙච්ච පේජ්, පෝස්ට්, දාස්ගණන් වැටිච්ච කමෙන්ට් අනන්මනන්, අරෙහෙට වරෙං මෙහාට වරෙං එහෙ ගහනවා, මෙහෙ ගහනවා, සිංහල කොල්ලො කෝ හුත්තො, වස්තු මට බඩු යන්න වගේ, කියලා දාපු පෝස්ට්වලිං බාගෙට බාගයක් සෑහෙන කාලෙකට පාලනය වුණා. (දැං එන්නෙපා අසූතුනේ සංවිධානය වුණේ එහෙමද කියාගෙන පුකදෙන්න. අසූතුනේ එහෙම නොවුණට මේ දෙදාස්දාඅට, මේ කාලේ මාස් එකකට සංවිධානය වෙන්න තියෙන ප්‍රධානම සහ සරළම ක්‍රමේ සෝෂල් මීඩියා තමයි, නෑමයි කියනවනං පුක දියං) ඒ කියන්නේ මේක නැති නිසා වෙන ක්‍රමවලිං සන්නිවේදනය කරගන්න උන්ටත් සිද්ද වුණා. ඒ ඇරෙන්න වුණ වෙනෞත්තක් නෑ. ඒකත් මේ රජය ගෙන යන බූරුවන්ට නීතිය හරි හැටි යොදවන්න ගැටළුවලට විසඳුම් දෙන්න බැරිබැරියාව නිසා අතීසාරෙට ගහපු අමුඩයක් මිසක් නිවරදි විසඳුමක් නෙමෙයි.

හැබැයි දැන් මේ සුදුරෙදිපොන්නයෝ හදන්නේ ඒකෙන් මේ බ්ලොක්කෙක සාධාරණීකරණය කරගන්න. ඈ හුකන්නෝ, තොපි හිතුවද අපි ඉබ්බෝ කියලා? අනික තොපි හිතුවද සෝෂල් මීඩියා, අන්තර්ජාලය කියන්නේ සදාකාලිකව පාලනය කරන්න පුළුවං හත්පත්තුව වගේ හුත්තක් කියලා? තොපි හිතුවද මේකේ ඉන්නේ කරත්ත ඇදං ගමං යනෞන් විතරයි කියලා?

ආණ්ඩුවෙ එකෙක් කියලා තිබ්බා ෆේස්බුක් බ්ලොක් එක ලිෆ්ට් කරලා නැත්තෙ තාම ජාතිවාදි පෝස්ට් පෙට්‍රල් බෝම්බ හදන හැටි ගැන තියෙන පෝස්ට් අනං මනං ෆේස්බුක්කෙකෙං අයිං කරලා නෑ, ඒවා අයිං කරනකං ඉන්නේ බ්ලොක් එක ලිෆ්ට් කරන්න කියලා. අනේ හුත්තො, තොපියි මායි දන්න සෝෂල් මීඩියා. තොපි චීනෙං හරි මොන තූත්තුකුඩියකින් හරි ගෙනල්ලා මෙහෙට හදන්න දතකන සෝෂල් මීඩියෞත්තක් ගැන ආරංචියකුත් ආවා. තොපි හිතං ඉන්නවනං එහෙම හදලා අපිව මොනිටර් කරන්න පුළුවං කියලා, ඉතිං තොපේ දැනුම ගැන පුකෙං හිනා.

යකෝ, යම්තාක් දුරකට ඉන්ටනෙට් එකේ ඔබලාකරලා අතපතගාලා දෙයක් හොයාගන්න දන්නෞත්තලට පුළුවං ඔව්වට විසඳුම් හොයාගන්න. මේ වීපීඑන් කියන්නේ සරළම ස්ටෙප්පෙකක් විතරයි. ආණ්ඩුවිරෝධි කතා, ජාතිවාදී කතා, වර්ගවාදී කතා අරවා මෙවුවා දාන්න තියෙන්නේ සෝෂල් මීඩියා විතරක් නෙමෙයි. මේක නැත්තං වෙන ඔප්ෂන් ඕනතරම් තියෙනවා. එහෙම නවත්තන්න පුළුවං හුත්තවල් නෙමෙයි මෙවුවා. තොපි මෙවුවා බ්ලොක් කරොත් මීට වඩා භයානක ක්‍රම වලට, ඔප්ෂන් වලට, සංනිවේදන ක්‍රම වලට මිනිස්සු තල්ලු වෙයි. එතකොට එන ප්‍රශ්න වලට තොපි වගේ බූරුවන්ට විසඳුම් හොයන්න වෙන්නේ දෙකට නැමිලා පුක අස්සේ ඔළුව ඔබාගෙන තමයි.

හරි විදිහට ප්‍රශ්න වලට උත්තර හොයපං. නීතිය හරියට ක්‍රියාත්මක කරපං. ඔව්වා ඉබේම විසඳෙයි.

ඉස්සරහටත් ටොපි දෙන්නෝනනං දීපං. ටික ටික මිනිස්සු ටොපි සුප්පද්දි, ටොපි දියවෙද්දි, නීරස වෙද්දි, ටොපි එපාවෙන කාලයක් එයි. එදාට තොපිට දුවන්න වෙන්නේ ටොපිකොළ නැතුව. පුක අතගාලා බලපං අං ඇවිල්ලද කියලා, ගොං හැත්ත.

© 2018 Pamuditha Zen Anjana

ප.ලි. – දැං එන්න එපා රජයෙන් බ්ලොක් කරලා තියෙද්දි වීපීඑන් දාගෙන ෆේස්බුක් එන එක නීතිය කඩකිරීමක් කියන්න. එහෙම නීතියක් කොහෙදෞත්තො තියෙන්නේ? එහෙම තියෙනවනං ජනාධිපතිටයි අගමැතිටයි මුලිං ඒක ක්‍රියාත්මක කරලා ඉදපං. නැත්තං වැඩක් බලාගෙන ෆකෝෆ් බ්‍රෝස්.

#freedomofspeech #kandy #stateofemergency #lka

පපඩම්

ඇතුළත. ඩයිනෝසර හෝටලය, අම්පාර – රාත්‍රිය

හෝටලය ඇතුළත වටාපිටාව කලබල බවක් උසුළයි.

සිංහලරටජාතිය වැනසීම වෙනුවෙන්ම මෙලොව එළිය දුටු, පපඩම් පිළිබඳ විශේෂ උපාධිධාරී, වයස අවුරුදු 30ක වෙලෝසිරැප්ටරයෙක් වන, අයකැමි වරයා බයාදු ලෙස වටපිට බලමින් කිසිවක් කරකියාගත නොහැකිව සිටියි.

අයකැමි කවුන්ටරය අසළ රැස් කමින් අයකැමි දෙස නියවමින් සිටින මිනිසුන් ගොන්නකි.

වෙලෝසිරැප්ටර පපඩම් පිළිබඳ සහජ ඉවක් සහ බියකින් යුක්ත, ජාතිරක්ෂණ විද්‍යාවේදී විශේෂ උපාධිධාරී, වයස අවුරුදු 35ක සිංහලයෙක් වන, අනුර, තම ජංගම දුරකථනයෙන් වීඩියෝ කරමින් අයකැමි අසළට පැමිණෙයි.

අනුර
වෙලෝසිරැප්ටරයා, පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමි වරයා උඩබිම බලයි.

අනුර
දැම්මා නේද?

පසෙකින් බලා සිටින මිනිසුන් විවිධ විධාන දෙයි.

මිනිසා #1
දැම්මනං කියපං!

අනුර
(අයකැමිගේ උරහිසට තට්ටු කරමින්)
පප — පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමිවරයා වටපිට සිට නියවන මිනිසුනට යමක් පවසන නමුත් එය අපට නොඇසේ. පසෙක සිටින මිනිසුන් අතරින් එක් අයෙක් තවත් අයෙක්ගේ පුකේ ඇඟිල්ලක් ගසයි.

මිනිසා #2
ආආආආආහ්?!

අනුර තවදුරටත් ප්‍රශ්න කරයි.

අනුර
මේ-හෝ හෝ. පපඩමක් දැම්මා නේද?

අයකැමි ඔළු බක්කෙක් මෙන් ඔළුව ඒ මේ අත සොළවමින් පිළිතුරු දෙයි.

අයකැමි
ඒක දන්නෑ මොනාද දන්නෑ මහ–

අනුරට හොඳටම කේන්ති යයි. ඔහු අයකැමි වරයාට ඇඟිල්ලක් දිගු කර තර්ජනය කරයි.

අනුර
මේ, උඹ දැං ඉස්සෙල්ලා පිළිගත්තනේ?!

අයකැමි
(මුමුණයි)
මට දන්නෑ. මොනා ද දන්නෑ–

අනුර
නෑ — දැන් — වෙලෝසිරැප්ටරයි දානවනේ?

අයකැමි හිස වනයි.

අයකැමි
හ — දානවා — දානවා.

අනුර
දානවා. දානවා.නේ? රයිට් ඒ ඇති මචං.

තිර පිටපත ~ පමුදිත සෙzන් අංජන
© 2018 Pamuditha Zen Anjana

#අපිනොදන්නවඳබෙහෙත් #අනේනිකංපලයංහුත්තොයන්න #පපඩම් #වෙලෝසිරැප්ටරුත්තෝ #යුද්දේනැතුවපාළුයි #උදේඉඳංහුත්තකෙවනවා #ඔයවඳබෙහෙත්තියෙනඑකෙකෙවපං #මංඕනහුත්තක්කනවාඩෝ #කාලාහුකලාළමයිහදලාඅබෝර්ට්කරලාපෙන්නන්නං #ජාත්යාතල් #මේසැපලෝකේ #ජාතියරකින්නහුකාගෙනහුකාගෙනයමු #ලකේපංකාව #lka

බේබදු දින සටහනක්

මේ අප්පටෞකණ මදුරුත්තගෙ පුතාලා නිසා රූට රූට ලියන එක මළ දෙපිටින් යන වැඩක් වුණාට මේ “ටික” නොලියා ම බැරි ය. අනික එක් එක් නොඑක් ජාති බී බේබදුකමේ ගොස් හත්පොළේ වැදී ඇති හැටියට දැම්ම නින්ද යන පාටක් ද නැති ය. කෙසේ වෙතත් මේක අර කලින් දවසේ දැමූ “මංගල කරනවා, සිරා එපා කියනවා” යන ස්ටේටස් එකට නෑදෑකම් කියන්නක් නිසා කියවන්න පුකේ අමාරුවක් නැති ඈයෝ දැම්ම කරුණාකර පැත්තකට වෙන්න ය. ඒත් එක්කම කුණුහරුප දැක්කම පුකේ රිංගන අලි නහයෙන් එනවා වුණත් අමාරුවෙන් තාමත් සුරුස් සුරුස් ගගා ඉහළට අදිමින් කියවන ත්තගෙපුතාලයි හෑෂ්ටැග් නැතුව කෑම එපා ඇට්ටිම්බොයි අනික් පැත්තට වුණානම් හොඳ ය.
 
එක්තරා නල්ලමලේ නෙල්ලිකැලේ රටක ඉන්න හරකාධිපති ඉඳන්ම පාරේ කුණු කන හරකුත්තලා දක්වා ඔක්කෝටම පුකේ ඉඳන්ම පිස්සු ය. කොච්චර පිස්සු ද කියනවානම් උන් කොච්චර හරක් නීතියක් වුණත් පුකේ ඉඳන්ම ගෞරවයෙන් වැඳගෙන කරගෙන උම්බෑහ් කියාගෙන පිළිපදිනවා ය. ඉඳහිට එන හරකෙක් හොඳ තණකොළ ටිකක් හොයාගන්නට කියා නවසීලන්තය වගේ පැතිවලට පියාසර කරන කොක්කුන්ට ආතල් දෙනවය කියා නීති වෙනස් කරන්නට කැලෑ පත්තරයක් ගැසූවිට (ඇයි කියලා අහන්නේ, ඇයි හුත්තො කොක්කුන්ට කියලා නවසීලන්තයේ පොෂ් හරක් කන හොඳවයින් තණකොළ ගෙන්නගන්ඩ පුළුවන්නේ) හරකාධිපති එය තමන්ගේ පුකේ ඇලවූ පෝස්ටර් මගින් කියවා “හෝව් ත්තගේපුතා, ඒම කරංනේ කෝමද හිටං? ටඉකේ!” කියා ගෝරනාඩු කර වල්ගය අතට ගන්නවා ය. උන්දැගෙ වල්ගය කපා ඇති නිසා එය ගේමක් නැතුව අතට ගත හැකි බව සළකන්න ය.
 
කෝම වුණත් කියන්න ආපු එක කියන්නෝන ය. හැමදාම වගේ වැදිලා ඉන්න වෙලාවට ලියන්න ගියාම ලියන්නේ වෙන වෙන ටකරංපයි කතා ය. මේ පේනවනේ? ය.
 
ලියන්නා දන්නා කල සිට හොඳට බොන බලවත්- ආ සොරි – ඒගොල්ලා දුර්වලයි – බවලත්! බවලත් උදවිය ඕනාවට වඩා දැක තිබේ ය. ඕනෑ තරම් ඒ ඇත්තන් සමග බීලා ද ඇත්තේ ය. බොනවා කිව්වෙ වතුර හෝ ජූස් හෝ පැණි බීම නොවේ ය. අරක්කු, කසිප්පු, විස්කි, බ්‍රැන්ඩි, වොඩ්කා, රම්, බියර්, වයින්, සුරාමේරය මජ්ජපමාදට්ඨානා වේ රමණී ය. හැබැයි දන්නා කාලෙක නම් ලියන්නා පාර අයිනේ තියෙන වයින් ඉස්ටෝරුවක පෝළිමේ ගෑණු ඉන්නවා නම් දැක නැති ය. ඒ වගේම වයින් ඉස්ටෝරුවක වැඩ කරන ඉටිකිරිස් ලලනාවන් ද ලියන්නා මෙතුවක් කල් දැක නැතුවා ය. හැබැයි රෙස්ටොරන්ට්, බාර්, පබ්, නයිට් ක්ලබ්, කැරෝකි ක්ලබ් වල නම් ඉටිකිරිස් කෙසේවෙතත් ලලනාවන් නම් ඉන්නවා දැක ඇති නිසා අහවල් නීතිය ගැන ඇහුණාම පුක හයියෙන් හිනා වෙනවා අසා ජබර කලන්තයක් ද හැදුණ බව ලියන්නාට මතක ය. ඒ සමහරක් විට බාර් වලට එන දුප්පත්තගේ පුතාලා වගේ නොව අරෙව්වට එන්නේ සල්ලි තියෙන හෝ කොහෙන් හරි හොයාගත් සල්ලි අතපත ගාන ඉංගිරිස් පොඩ්ඩක් තොලගාගන්ඩ පුළුවනුත්තලා නිසා ද කියා තේරෙන්නේ නැති ය.
 
කකුල් දෙක මැද හුත්තක් තිබෙන හා එසේ නොමැතිවුව ද පෙළක් විට තමන් කාන්තාවක් කියා හඳුන්වාගන්නා මිනිසුන් තමන්ගේ අප්පටෞකණ සල්ලිවලින් තමන්ට ඕනෞත්තක් ඕන තැනකින් ඕන විදිහකට අරගෙන බොන්න බැරි නම් පුකේ ඔබාගත් කල, ඔය කැසිල්ල හැදිලා නළියනෞත්තගෙ පුතාලගේ පුකේ හිල් හැදෙනවා ද එසේත් නැතිනම් ජිල්බෝල ගසන විට ටකස් ටකස් ගා එකිනෙක වදින ජිල් මෙන් ඇටදෙක එකිනෙක වැදී තදබල බොකබරක් වගේ එකක් හැදිලා කක්කුස්සියට දුවනවා ද කියා ද ලියන්නාට ඒ හැටි තේරුමක් නැති ය.
 
ඔය පොළොවෙං මතු වී, සරං ඇඳ, අළු පිම්මක් ගසා, ඇට්ලස් චූටි පෑන පුකේ ගසාගෙන ඉන්නා, සරළ ඇත්තලාට, ගමේ රා කට්ටක් ගැසූ අත්තම්මලා අමතක වුණාට ලියන්නාට නම් එවුවා හොඳට මතක ය. ඒ නිසා ඔය මොංගල් චින්තනේ අතෑරලා දැංවත් 2018ට එන්ඩ කියා උන්දැලාට ආරාධනා කොරංඩ කැමති ය.
 
කොහොමහරි ඔය කාන්තාවෝ කියන මනුස්සයොන්ට බොන්ඩ ඕනම නම් හිතවත්, නෑදෑ, දන්නා හඳුනන, කකුල් දෙක මැද්දේ ලම්බවක එල්ලෙන පයියක් හා ඇටදෙකක් ඇති/නැති, තමන් පිරිමි යනුවෙන් හඳුන්වාගන්නා උත්තමයෙක්ට පසඟ පිහිටුවා වැඳ, අහළ පහළ ගෙවල් වල පිරිමි උත්තමයන්ගෙනුයි, ගමේ වැඩිහිටි අයවලුන්ගෙනුයි, පන්සලේ, පල්ලියේ, කෝවිලේ, මස්ජිදේ වැඩ ඉන්නා අහවල් උත්තමයන්ගෙනුයි (උනුත් පිරිමි තමා මගෙහිතේ, මෙහෙණි ඈයො කවුන්ට් වෙන්නෑ ෆො ඔබ්වියස් රීසන්ස්), ඉස්කෝලේ ප්‍රින්සිපල්ගෙනුයි, ග්‍රාමසේවකගෙනුයි, බාර් හිමි සාමවිනිසුරු මහත්තැන්කෙනෙක්ගෙනුයි ගත් අවසර පත්‍රිකා සමග හැඬූ කඳුලින් යුතුව බැගෑපත්ව අයැදුම් කර, පොළොවේ පස් කා, හිඟා, ගෙන්නගෙන බොන්ඩ බොන්ඩියේ ය. එහෙම නැතුව බොන්ඩ හීනෙකින් වත් හිතන්ඩවත් එපා ය.
 
ඇයි කියා අහන්නේ හුත්ත, බෞදියේ එහෙම තමයි තංකුඹුපකිණියේ, ඔය බිජ්ජ තේරෙන්නැද්ද? ය. එහෙම ගෑණු බොන්න ගත්තොත් දෙදාස්පන්සීයේ හඩුරෙද්ද ගැලවිලා මේ රටේ සංස්- අප්පටෞකණ්ඩදාලා එක්කෝ ඕන්නෑ මඟුල, හැමදාම එකම බයිලේ කියලා ලියලා අපිට ද ඇති වෙලා ය!
 
ඔය මොකුත් නැතුව එදා ඉඳන්ම බොන බවලත් උදවිය ඉන්නවනම් ඒ විදිහටම ඉස්සරහටත් බොන්ඩ ය. ඔය නීති තිබ්බා නැතා කියලා එවුවා නම් නැවතුණේ ද නැත, ලොවෙත් නවතින්නේ ද නැති ය. එවුවා හඳේ ය. සුම්මා ය. පිස්සු පං පං ය. තනියම බොන්ඩ කම්මැලි නම් අපිට කතා කරන්ඩ ය. අපිත් හොඳට කන බොන “මිනිස්සු” ය. අදට ඔය ඇති ය. දිග ය. දැං වෙරි බැහැගෙන එනවා ය.
 
ටටා!
 
© 2018 Pamuditha Zen Anjana

ප්‍රාදේශීය හිකීම්, හුකාගැනීම් සහ හිකවීම් පිළිබඳව විශේෂ පොලිස් කොමිසම

සැළකිය යුතුයි!

මෙය සහමුලින්ම සමාන්තර විශ්වයක වූවක් බවත්, ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය හා රාජ්‍යය සබැඳි කිසිදු නිල තනතුරක්, සිදුවීමක්, ස්ථානයක් හෝ පුද්ගලයෙක් පිළිබඳ කිසිවක් මෙහි සඳහන් නොවන බවත්, යම් අයුරකින් එසේ දැනෙන්නේ නම් ඒ මෙය කියවන්නා වූ ඔබගේ මනෝවිකාරයක් හෝ හිතළුවක් බවත්, ලියන්නා කිසිදු හේතුවක් මත ඒ මනෝවිකාර වලට හෝ හිතළු වලට වග නොකියන බවත් කාරුණිකව සළකන්න.

 

– හලෝ!

– ආ හෙලෝ.. මේ හුළුඅත්ත පොලිසිය ද?

– ඔව්.. මේ කොස්තාපල් රංජිත් අබේනායක කතා කරන්නේ. මොකද්ද කාරණාව..?

– ආ මහත්මයා මම සාලිය. මම පදිංචි වෙලා ඉන්නේ හිට්ටාසළුවේ, කාණුපල්ලේ. මම මේ කතා කරේ පුද්ගලික කාරණාවක් පිළිබඳ නීතිමය තත්ත්වය කොහොමද කියලා දැනගන්න..

– ආ.. කියමු බලන්න මොනවගේ කාරණාවක් ද?

– නෑ රංජිත් මහත්මයා. මේක කොහොමද අහන්නේ කියන ප්‍රශ්නෙ තියෙන්නේ.. අ.. මේ..

– කිසිම ප්‍රශ්නයක් නෑ.. බය නැතුව කෙලින් අහන්න.. පොලිසියේ අපි බැඳිලා ඉන්නවා ජනතා සේවකයන් වශයෙන් ඔබතුමාලගේ ප්‍රශ්නවලට පිළිතුරු දෙන්න..

– ඔව්.. නිලධාරීතුමා.. නමුත් මේක.. අ.. මේ.. මම මෙහෙම කියන්නම්කො.. මගේ වයස දැනට අවුරුදු 24යි. මගේ ගර්ල් ෆ්‍රෙන්ඩ් ගෙ වයස් අවුරුදු 21යි.. මේ මට දැනගන්න ඕන වුණේ මේ… අපි දෙන්නට හුකන්න අවසර ගන්න ඕන කාගෙන්ද කියලා..

– ආ.. හුකන්න කිව්වේ මහත්තයා.. මේ

– ඔව් ඔව් ඒක තමයි..

– ආ ඒක නම් අපේ ලොකු සර්ගෙන් තමයි අහන්න ඕන.. මම එතුමට කෝල් එක ට්‍රාන්සර් කරන්නම් ඔහොම ලයින් එකේ ඉන්න..

– ආ.. හරි..

– හලෝ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් සරමකෝං කතාකරනවා..

– ආ හෙලෝ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් සරමකෝං මහත්මයා මම සාලිය.. කතා කරන්නේ හිට්ටාසළුවේ, කාණුපල්ලෙන්.. මේ.. මම කතාකළේ පුද්ගලික කාරණාවක් පිළිබඳ නීතිමය තත්ත්වය දැනගන්න..

– ඔව්.. කියන්න..

– මේ.. අ.. මට දැන් වයස අවුරුදු 24යි.. මගේ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට වයස 21යි.. මේ.. ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්මයා.. තරහ ගන්න එපා මෙහෙම ඇහුවට.. මේ අපි දෙන්නට හුකන්න අවසර ගන්න ඕන කාගෙන්ද කියලා දැනගන්න පුළුවන් ද හරියටම?

– ආ..?! මොකද්ද පරයෝ තමුසේ ඇහුවේ?!

– අනේ තරහා ගන්න එපා බුදු ඉන්ස්පෙක්ටර් මහත්තයෝ නොදන්න කමට ඇහුවේ..! අපේ එහා ගෙදර චම්පා ඇන්ටියි ඉස්සරහ කඩේ ගෝරිං මුදලාලියි දෙන්නම කිව්වේ හුකන්න අවසර ගන්න තැනක් තියෙනවා.. පොලිසියේ මහත්තුරු හරියටම දන්නවා කියලා.. ගැත්තාට තරහා අවසර දේවයන් වහන්ස.. අම්මෝ.. නොදන්නාකමට සමාව භාජනය කරන්න!

– ආ.. අහ්ම්.. හරි.. මේ.. ඒ පිළිබඳව අහන්න ඕන අපේ සහකාර පොලිස් අධිකාරී එම්. බී. බී. එස්. දසයා යකා තුමාගෙන් තමයි.. එතුමා තමයි “ප්‍රාදේශීය හිකීම්, හුකාගැනීම් සහ හිකවීම් පිළිබඳව විශේෂ පොලිස් කොමිසම” භාරව කටයුතු කරන්නේ.. එතුමට මම කෝල් එක ට්‍රාන්සර් කරන්නම්.. ඔහොමම විනාඩි දෙකක් ලයින් එකේ ඉන්න…..

– හෙලෝ.. ඒ. එස්. පී. ලිය- සොරි ඒ. එස්. පී. දසයා හිය.. හූස් ඉස්කීපිං?

– ආ.. හෙලෝ.. දසයා මහත්මයා.. මම සාලිය හිට්ටා-

– ආ ඔව් මිස්ට සාලිය.. මට ඉන්ස්කෙප්ටර් සරමකෝං විස්තරේ කිව්වා.. දැන් ඔබතුමාගෙ වයස කීයයි කියලද කිව්වෙ?

– ආ.. මගේ වයස අවුරුදු 24යි සර්.. ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට 21යි.. මේ..

– හා.. හරි.. ඒ කියන්නේ සාලයා පුතා ඔයාට දැම්ම ඔය ගෑණු දරුවා එක්ක මෙවුවා කරන්න බෑ.. හරි.. මොකද ඔයගොල්ලන් තාම නිසි වයසට ඒ කියන්නේ මෙවුවා කරන වයසට එළඹිලා නෑ.. ඕල්රයිට්?! දැන් සාලයා පුතා ඔයා තාම කරදඬු උස් වෙන වයස.. ඔයාගෙ ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ්ට තාම ලෝකේ ගැන දැනුමක් තේරුමක් නැති වයස.. අනික සාලයා පුතා-

– සාලිය සර්.. සාලිය..!

– ආ ඔව්.. සාලයා පුතා.. මෙහෙමයි.. ඔයාගෙ මෙවුවා එකට අපිට අවසර දෙන්න විදිහක් නෑ.. අපේ ජුරිස්ඩිස්කන් ඒ කිව්වේ හෘද සාක්ෂි.. ඉයස්.. හාට් විට්නස් එකෙන් එහා තමයි ඒක තියෙන්නේ.. ඕල්රයිට්?

– ඒත් සර්.. අපි දෙන්නම නීත්‍යානුකූලව වැඩිහිටි-

– ඒත් සර් මේත් සර් ගාන්න බෑ සාලයා පුතාහ් ඕල්රයිට්..??! අවර් වර්ඩ්ස් එක ඉස් ද ලෝව් හරි..?! ඔයාට ඕනම නං පුළුවං ඇපෑලක් දාන්න.. ඒකට හැබැයි ඉතිං.. ගමේ පන්සලේ නායක හාංදුරුවන්ගෙන් හරි ගමේ පල්ලියේ ස්වාමි කෙනෙක්ගෙන් හරි ලෙටර් එකකුයි.. ම්ම්.. ඔය පැත්ත භාර ග්‍රාමසේවකගෙන් ලියුමකුයි.. ඔය ළමයි දෙන්නගෙම අයි ඩී කොපීසුයි උප්පැන්නේ කොපීසුයි දෙමාපියන්ගෙ විවාහ සහතික ෆොටෝ කොපි එහෙම කරලා අවසර ඉල්ලීමේ ලියුමක අලවපු රුපියල් දාහේ මුද්දර දෙකක් උඩ ජේපී කෙනෙක් ඉස්සරහ ඉඳං සයින් කරලා ඒක ෆයිල් කරලා එහෙම.. ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට භාර දෙන්න.. ආ.. අමතක නොකර ඔය පැත්තෙ ප්‍රාදේශීය පුවත් වාර්තාකාරයෝ ඉන්නවනම් එයාලටත් කොපිය බැගින් යවන්න.. එහා ගෙදරටයි ළඟ පාත කඩේකුයි තියෙනවනම් ඒකටත් කොපියක් දෙන්න.. ඕල්රයිට්..?!

– හා සර්.. හොඳමයි සර්.. මේ එතකොට සර්.. අ.. මේ.. අපි හුකන්නැතුව දෙන්නා එකතු වෙලා අත් අල්ලගෙන අපේ ගේ ඇතුළේ හෙළුවෙන් බල්ටි ගහනවානං හරි.. අ.. මේ.. එහෙමත් නැත්තං.. මේ.. දෙන්නම හෙළුබැල්ලෙන් කොහොඹා කංකාරිය හරි කාවඩි නැටුමක් හරි නටනවනං හරි ඒකටත් අවසර ගන්න ඕන සර්ගෙන් ද නැත්තං ඒකටත් ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලයට ඔය ඩොකියුමන්ට්ස් භාර දෙන්න ඕන ද?

– මක් කිව්වා?!

– නෑ සර්.. මං ඇහුවේ තොගෙ අම්මත් එක්ක හැමිණෙනවනං අවසර ගන්නෝන කාගෙන් ද කියලා?! යකෝ මාජරින් කැරියෝ.. මටයි මගේ අශෝකමාලටයි අපේ ගේ ඇතුළේ හැමිණෙන්න හරි ආච්චිට හාල් ගරන්න හරි තොපේ අවසරේ පුකටද පකෝ? අපි ආතල් එකේ ගෙදර හුකනවා.. තොට පුළුවන් හුත්තක් කරපං.. ආ.. පුළුවන්නම් අපේ එහා ගෙදර කට හැකර චම්පටයි කඩේ ගෝරිංටයිත් කියපං මං මෙහෙම කිව්වා කියලා.. අර ගස් කැරියටත් කියපං මේකත් පුළුවන්නම් පත්තරේ දාන්න කියලා.. ගංකබර හුකන්නෝ..! තියන්නං සර්..!

© 2017 Pamuditha Zen Anjana

අභිමානයයි අවමානයයි, මුවිඳු බිනෝයිගේ කොලාජ් එකයි

“අභිමානයේ සලකුණ ජේතවනාරාමය…
අවමානයේ සලකුණ මීතොටමුල්ල කුනුකන්ද…”
වෙන තැනක රොෂාන් මලින්ද කියලා ඩයල් එකක් දාපු කමෙන්ට් එකක් ඒ.
 
හරියටම හරි. අභිමානයයි අවමානයයි දෙක එක උඩ තියලා පෙන්නුවම ඒක රිදෙනවා තමයි. මොකද අභිමානයට වඩා ඔය කාගේ කාගෙත් හිත් වල අවමානය වැඩ කරනවා. කුණුකන්දක් නාය ගිහින් මිනිස්සු මැරෙන එක මොන විළි ලැජ්ජ නැති වැඩක් ද ඕයි? එතකොට ඔය කාට කාටත් අතීතකාමී පම්පෝරිය ගහන්න විදිහක් නැතුව යනවා. ඒ පම්පෝරිය ඉන්වැලිඩ් වෙනවා. හා නැද්ද?
 
– අඩෝ අපි අරක හැදුවා.. මේක හැදුවා.. අරකත් හැදුවේ අපි තමයි.. ඇයි මේක ඒකත් අපිම තමයි.. හැබැයි ඒ කාලේ!
– එතකොට උඹලා දැන් මොකද කරලා තියෙන්නේ?
– අපි කුණු කන්දක් හැදුවා ඕයි.. මෙන්න උස.. අඩෝ කඩන් වැටුණා කියහන්කෝ.. කැරිම සීන් එක!
 
ඔන්න දැන් විළි ලජ්ජාව එනවා ෂේප් එකේ එළියට. ගන්නවා කට්ටියම රෙදි කරට. අර අවමානය වහගන්න ඊට වඩා ලොකු අවමානයක් කියලා හිතට දැනෙන එකක් ඕන. ගන්නවා ආගම් පයිය(මල්ල) එළියට. ඒකෙන් තෝරගන්නවා “මේ අපේ ඩර්මේ හුත්තෝ” පැකේජ් එක. (2012 ඉඳන් ෆේස්බුක් ඉන්න උන් දන්නවා මේ පැකේජ් එක මොකද්ද කියලා) අරගෙන ගහනවා අර කොලාජ් එක යට ජංගි ගළවගෙන, දත්මිටි කාගෙන, කීබෝඩ් මිරිකගෙන, පුක විකාගෙන, බහුජ්ජභාවය හොඳටම පේන කමෙන්ට්ස්. අම්මටම බැණලා දානවා. සිංහලබෞද්ධයන්ට (තනි වචනයකි) ගෙදර බුදුන් අම්මා තමයි. හැබැයි අනුන්ගේ අම්මලා නෙමෙයි. එළකිරි දැන් වැඩේ ඕකේ.
 
ආර්ට් කියන්නේ ඕකම තමයි. ඒ දාපු හැම කමෙන්ට් එකක්ම දැන් ඒ කලාකෘතියේ කොටසක්. ඔය දෙපැත්තම නැතුව කලාව පවතින්නෑ. කලාව තියෙන්නේ මිනිස්සුන්ගෙන් රිඇක්ෂන් ගන්න. මිනිස්සුන්ට දේවල් ප්‍රශ්න කරන්න පුරුදු කරන්න. මිනිස්සුන්ට හිතන්න ඉඩ දෙන්න. ඒකයි කලාව පුද්ගලානුබද්ධ වෙන්නේ. ඕනම කලාකෘතියක් ඕනම පුද්ගලයෙක් කියවගන්නේ තම තමන්ගේ රාමු, පාට කණ්ණාඩි, පුරුදු, අත්දැකීම්, ආසාවන් අනුව. ආට් රසවිඳින්න හරි ආට් වලින් ඔෆෙන්ඩ් වෙන්න හරි බලපාන්නේ තම තම නැණම තමයි. ඒ නිසා කොහෙදිවත් කලාකරුවෙක් තමාගෙ කලාකෘතියක් අනික් අයට තේරුම් කර දිය යුතු නෑ.
 
ජේතවනාරාමය කියන්නේ ලෝකෙන් ඊජිප්තු පිරමීඩ වලට පමණක් දෙවනි වෙන පතාර සයිස් ගොඩනැගිල්ලක් කියලා මම කොහෙන් හරි අහලා තිබ්බා. ආගමිකව ඕකට මල් පූජා කරන දොහොත් මුදුන් දී වඳින සාමාන්‍ය බෞද්ධයන්ගේ කුලකය පැත්තකින් තිබ්බම ඕක ඇත්තටම ලංකාවේ උන්, විශේෂයෙන්ම සිංහලබෞද්ධයන් (තනි වචනයකි) තමන්ගේ අතීතයේ පොර ටෝක් එක ලොකු සීන් එක පෙන්නන්න යොදාගන්න අයිටම් එකක්. ඒක උඩින් මුවිඳු ගෙනල්ලා තියනවා ලාංකේය අභි- සොරි අවමානය, මීතොටමුල්ල කුණු කන්ද. දැන් මිනිස්සුන්ට ලේසියෙන්ම ගන්න පුළුවන් එක දෙයක් තියෙනවා. අඩෝ මූ අපේ උරුමෙට කුණු පිරෙව්වා කියන එක.
 
ඈ බං.. උඹලගේ රෙද්දේ උරුමෙට කුණු පුරුවන්න දෙයක් නෑ. උඹලත් ඇතුළෙන් කුණු වෙලා ගඳ ගගහා ඉන්නේ. උරුමේ ඉස්සරහට අරන් යන්නේ උඹලා. ඔය කොලාජ් එකකට අමුතුවෙන් ඔෆෙන්ඩ් වෙන්න රෙදි කරට ගන්න ඕන්නෑ. උඹලා කණ්ණාඩියක් ඉස්සරහට ගිහින් තම තමන්ගේ මූණු බලපන්. මොළේ ඉඳන්ම දෙපතුළ දක්වාම කුණු. ඔෆෙන්ඩ් වෙනවනම් වෙන්න ඕන තම තමන් ගැනම තමයි.
 
අහක ඉඳලා චූන් වෙච්ච සෙට් එකක් අහනවා ඇයි “උඹලගේ” පල්ලියකට හරි වෙන මොකක් හරි එකකට ඔය කුණු පිරෙව්වේ නැත්තේ කියලා. මුවිඳු ඒ පිළිබඳව මොන වගේ අදහසක හිටියත් මම නම් ඉන්නේ ආගම් කියන්නේම කුණු ගොඩක් කියන තැන. ඔය ආගම් වලින් පුරවපු කුණු තමා හැමෝම හැම තැනම කමෙන්ට් විදිහට හළ හළ යන්නේ. එහෙම පල්ලියකට හරි වෙන අටමඟලයකට හරි කුණු වල ෆොටෝ එකක් දාලා කොලාජ් එකක් හැදුවොත් මට නම් ප්‍රශ්නයක් නෑ. මට වෙලාවක් තිබ්බනම් මමම ඕක කරලා දානවා.
 
කොහොමහරි ඔය අව් අස්සේ ජාතික හෙළු කරුමෙට පැත්තකින් මුක්කුවක් ගහන් ඉන්න, “හරි ගොසිප්” කියලා පජාත සයිට් එකක් කරන ලෙෂාන් ප්‍රබෝධ විදානගමාච්චි කියලා එකෙක් චූන් වෙනවා මුවිඳුගෙ කොලාජ් එක දැකලා. ජාතික හෙළු කරුමෙත් එක්ක පොර වැඩේට බහිනවා. කොහොමත් ජාතික හෙළු උරුමයට ඕන අර ඒ දවස්වල වගේ තමන් තාම ඉන්නවා කියලා ආයේ ලෝ- සොරි ලංකාවට පෙන්නන්න. ඒකට ඉතිං මුවිඳු බිනෝයි කියන නම මදි. එතකොට ඕන වෙනවා ප්‍රසිද්ධ නමක්. දකිනවා සමණලී ව. අම්මටසිරි ඒකි මේ කොලාජ් එක ෂෙයා කරලා තියෙනවා. අඩෝ වරෙන් හුත්තෝ ඩර්මේ රකින්න. ගැහුවා මඩ පෝස්ට් 7ක් 8ක්. දැම්මා කැප්ෂන් එකක්. “අලුත් පරපුරේ” සමණලී ජේතවන දාගැබට කුණු පුරවන්න කියයි කියලා විකෘති කරපු අදහසක්. දැන් සමණලීගෙ කර උඩ තමයි හෙළ උරුමෙ ඉන්නේ. කොලාජ් එක හදපු එකාට වඩා ගහන්නේ සමණලීට. මොකද අර අන්තවාඳී ඉස්ලාම් උන් ගෑණු පහතින් තියනවා වගේම බහුජ්ජයොත් කැමතියි ගෑණු සද්ද වහලා පැත්තකට වෙලා ඉන්නවට. ජාතික හෙළු කරුමය කියන්නේ ඔය බහුජ්ජයන්ගේ කැඩපත. ඒ දවස් වල ගංගොඩවිල සෝමගේ දෙණ උඩින් පාර්ලිමේන්තුවට ගියා වගේ ජාතික හෙළු කරුමය තාමත් දඟලන්නේ මොකකින් හරි තමන්ට ලකුණු ටිකක් දාගන්න.
 
ආතල්ම සීන් එක තමා ටික කාලෙකට පස්සේ හරි ආයෙමත් “සාමකාමී” බහුජ්ජයන්ගේ රෙදි ගැලවෙන එක. ජාතික හෙළු කරුමයේ සම සභාපති මැඩිල්ලේ විමලසාර කියලා කෙනෙක් පොලිස්පතිට ලියුමක් යවලා හීනියට තර්ජනය කරනවා “සිත් රිදීමට ලක් වූ බෞද්ධයන් නීතියට පිටතින් ගොස් අදාළ චූතියන් සොයා ඔවුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීම වැළක්විය හැක්කේ පොලීසිය මේ සඳහා කඩිනම් ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමෙන් පමණක් බව” කියලා. ඒ ඉෂූ කරන්නේ අයිසිස් පන්නයේ ටෝක් එකක්. ත්‍රස්තවාඳී ක්‍රියා පිළිබඳව ඇඟවීමක්. උඹලා නොකළොත් අපි නීතිය අතට ගන්නවා පන්නයේ ටෝක් එකක්. ලිඛිත තර්ජනයක්. ඔන්න අස්සේ හැංගිලා තියෙනවා බහුජ්ජයන්ගේ ඇත්ත කතන්දරේ. හා බොරු ද?
 
ෂාරුක්ට බෝම්බ ගහපු එකේ, ඒකෝන්ට විසා නොදුන්න එකේ, බුදු ටැටූ එකක් ගහපු ටුවරිස්ට් කෙනෙක්ව පිටුවහල් කරපු එකේ, බුදු පිළිමයක් ගිලෙනවා ඇන්ඳා කියලා ගප්පියව මරං කන්න හදපු එකේ උඹව මරං කන්න මේ රටේ උන් බලන් ඉන්න එක පුදුමයක් නෙමෙයි බං. ඊළඟ ටොපික් එක එනකම් තව දවස් කීපයක් උඹව මරං කන්න හදන උන් දිහා බලාගෙන ආතල් එකේ හිටපං, එහෙමත් නැත්තම් සමන්තබද්‍ර තියරිය මෙතනට ඇප්ලයි කරලා මේකෙන් උඩ පලයං මචං කියලා විතරයි මුවිඳුට කියන්න තියෙන්නේ.
 
සාධු කියන්න පිංවතුනි
බෞදියට ඔබ සැම සාදරයෙන් පිළිගනිමු.
 
ප. ලි.
මම ඔය කොලාජ් එක යට කමෙන්ට් කරද්දි “උඹේ අම්මගේ ෆොටෝ එකක් ඔහොම එඩිට් කරලා දැම්මොත් අවුලක් නැද්ද?” කියලා මගෙන් අහන බහුජ්ජ උන්ට කියන්න තියෙන්නේ පුළුවන්නම් අපේ අම්මගේ ෆොටෝ එකක් හොයාගෙන එහෙම දාපන්. මට නම් අවුලක් නෑ. කවුරුහරි ෆොටෝ එකක් එඩිට් කරාම අපේ අම්මට අවනම්බු වෙන්න අම්මා ෆොටෝ එකක් නෙමෙයි නේ. නේ ද?
 
ප.ප.ලි.
අඩෝ ඇත්තටම මට ආසයි සමන්තබද්‍ර මේකට මොනා කියයිද බලන්න.
© 2017 Pamuditha Zen Anjana
#බහුජ්ජාතල්කැඩීම #ජේතවණේමීතොටමුල්ලටගේමු #වරෙංරෙදිගලවංයන්ඩ #ජාතිකහෙළුකරුමය #ෆොටෝෂොප්බෑඩෝ #මුවිඳුබිනෝයි #තග්ලයිෆ් #ෆොටෝෂොප්උගන්නමු #ෆොටෝෂොප්ඉගෙනගමු #අහසේදෙවියෝනෑ #ජාති #තදතද #නිගාදීලා #කොලාජ්එකටඇවිස්සුණුකඩිගුල #කුණුෆෙටිෂ් #ජාතකේහොයනවා #මංඅවජාතකයිලු #කහසිවුරුත්රස්තවාදය #බහුජ්ජයෝඅම්මගේහුත්තේකුණුපුරවපංකිව්වාබං #අම්මගහයි #කුණුකෑවාෆ්රෙන් #මීතොටමුල්ලෙකුණුඅම්මගේහුත්තටවඩාලොකුයිනේ #බෞද්ධෆෙටිෂ් #මොකෙක්හරිමොකක්හරිකළොත්අලුත්පරපුරේ #හෑෂ්ටැග්අංජන #එහෙමත්නැත්නම්එන්ජීඕඑකේ #පල්ලිකාක්කා #පුකේමාමයිට් #අහකඉන්නජේසුටයිඅනිත්උන්ටයිත්බණිනවා #මංපැස්ටාෆාරියන් #කේතෑක්ස්බයි #lka
18034148_1892139821062858_1082000691022892380_n

අති උත්තම රදීස් වැන්දඹුනෝනා මහත්මා වෙත ලියමි

බු.ව. දෙදහස් පන්සිය පණස් නවයක් වූ උඳුවප් මස එකුන් විසි වැනි බුධ දින,
දෙමටගොඩ ගුහාව දී ය.

ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජයේ,
සංස්කෘතික පොලීසියේ,
අභිනව ලේකම්,
අති උත්තම රදීස් වැන්දඹුනෝනා මහත්මා වෙත;

පස්වාන් දහසකට කමාවන්ඩ වැන්දඹුනෝනා මහතාණෙනි,

මුලින්ම කිව යුත්තේ, ෆිල්තිගේ ශාන්ති වීඩියෝව මට අනුවනම් මෙලෝ රහක් නැති එකක් කියා ය. සිංදුවද සෙට් වුණේ නැත. වීඩියෝ පැත්තෙන් ගත්තොත් ඕක ඔයිට වඩා ලස්සනට කරන්නට තිබුණා ය. ඕඩියෝ පැත්තෙන් බැලුවොත් ඕක ඔයිට වඩා ආතල් එකට කරන්නට තිබුණා ය. මට ඒ වීඩියෝව වත් සිංදුව වත් සෙට් වුණේ නැති ය.

ඒ වගත් එසේම කියා අපි මේ බුබුළු දාමින් පැසවන කාරණේට බහිමු ය.

අති උත්තම වැන්දඹුනෝනා මහත්මයා වන ඔබ තුමාට ඕන ඕන විදිහට ලංකාවේ හැමෝම වැඩ කරන්ඩ ඕනෑය කියා අපි දැනගත්තේ අද ය. ඔබ වහන්සේ ජූංජ ජූංජ වෙනස් කර කර එකම මොඩල් එකෙන් කෙළ කෝටියක් නාහෙන් අඬන සින්දු නිර්මාණය කර සල්ලි හොයාගන්නා බව අපි දනිමු. ඒ වුණාට අපි, විශේෂයෙන්, මේ ලියන මම, ඒ පිළිබඳව කිසිදු ෆකක් නොදුන්නේ ඔයාලත් ගාණක් හොයාගන්න ඕන නිසාත් අඬන සින්දු අහන උන්ට ඇඬෙන්න සින්දු තියෙන්න ඕන නිසාත් ය. හදිසියේ වත් ඔබතුමාගේ ලොකු එකේ නිර්මාණ වලට අපි ඔෆෙන්ඩ් වෙලා එකෙන්ම බැස රිපෝට් කර “මල් සිංදු” තහනම් කරමු ය කියා හෙණ සද්දයක් දානවාට වඩා අර හැමදාම හිටං ඉන්න උන්නැහේට කියා මඩු වල්ගෙන් පුක තළාගැනීම වඩාත් නුවණක්කාර බව අපි දන්නවා ය. හැබැයි ඔබතුමා ඒකේ අනිත් පැත්ත නොදන්නා බව වැටහුණේ අද ය.

ඔබ වහන්සේ හිප් හොප් කියා හිතාගෙන ඉන්නේ දේවාලයක කට්ටකුමංජල් දුම අස්සෙන් පේන මිනිස්සු මල් තියා වැඳිය යුතු සැමවිටම කිරි වලින් නාන ශිව ලිංගයක් වගේ පූජනීය මොකද්දෝ පයියක් බව තේරුණේ ඒ ස්ටේටස් එක දැක්කාම ය. ඔබ වහන්සේගේ “මල් සිංදු” පූජනීය නොවන්නේ යම් සේ ද එසේම හිප් හොප් හෝ සිංහල රැප් හෝ අන් ලබ්බක් පූජනීය වන්නේ නැත. එබැවින් ඕවාට මල් තියා වඳින එක නවත්වා කැමති නිර්මාණයක් කරගෙන පුළුවන්නම් ඒකෙන් ගාණක් හොයාගෙන හිටියාට කමක් නැති ය. හැබැයි ඔබ වහන්සේගේ දැනුම අපේ පුකේ ගැසීමට ආවොත් අපෙත් අත් කසනවා ය. එතකොට උන්නැහේගේ බිස්නස් එකට කෙළවෙන බව දැනගත යුතු ය.

හිප් හොප් කියන එක තියෙන්නේ සමාජයට පණිවිඩ දෙන්නට විතරක් නොවේ ය. දැන් හැදෙන උන් ඔක්කෝම හිප් හොප් ගැන කතා කරන්නේ බුදාම්මියෝ හිප් හොප් කියන්නේ සත්‍යයේ සාධාරණයේ රොම්බ සයිස් හඬ, ඒකෙන් අපිට නිවන් දකින්න පුළුවන් අනෙහ් අම්මෙහ් තද තද විප්ලවවාදී පරමෝත්කෘෂ්ට අහවල් එකේ පූජනීය කලාව, කරපන් සිංහල රැපට ගරු වාගේ ලෙවල් එහෙකින් ය. ඒත් කිව යුත්තේ හිප් හොප් කියන එක උන්නැහේලා දන්නවාට වඩා සෑහෙන පරාසයක විහිදුණු එකක් කියා ය. හිප් හොප් වලින් සමාජයට පණිවිඩ දෙන එක මෙන්ම හුදු ආතල් එකක් ගැනීමට ද තහනමක් නැති ය. ඒ ඒ බනිස් වලට ඒ ඒ කෙසෙල් ගෙඩි සේම ඒ ඒ ටේස්ට් වලට ඒ ඒ ඔළු ද සෙට් වෙනවා ඇති ය. කවුරුත් ඒ පිළිබඳ මේකයි කියා නීති රීති මාලාවක් ලියා නැති ය. රදීස් වැන්දඹුනෝනා මහත්මයා එහෙම නීති රීති මාලාවක් පිළිබඳ දන්නවනම් අපිව ද දැනුවත් කරන එක වටිනවා ය.

හිප් හොප් කියන එක අද වෙද්දී කලාවකින් එහාට ගිහින් ඔය “සිංහල රැපට ගරු කරන” සිඟිති පාතාලයට වඩා ද ඔය උත්තමයාගේ ලොකු එකේ සිංහලබෞද්ධ (තනිවචනයකි) ලංකාවට වඩා ද පුළුල්ව විහිදිලා තියෙන ජීවන රටාවක් වෙලා ය. එනිසා ඒ බව නොදත් ඔය උත්තමයා ඔක්කෝම දන්නවා වාගේ එමිනෙම්, දොස්තර ඩ්‍රේ ගැන කියන්න ගිහින් නාගන්නේ නැතුව හිටියා නම් පට්ට ය. මොකද වැන්දඹුනෝනා උත්තමයාණන් වගේම අපිත් හිප් හොප් ගැන තාම දන්නේ හූණු බිජ්ජක් තරම් සොච්චමක් නිසා ය. හැබැයි ඒක වැන්දඹුනෝනා මහත්මයා දන්නා හූණු බිජ්ජට වඩා වැඩි බව නම් බුදු සුවර් ය.

ලංකාවේ ඔය කියන සංස්කෘතියද මොකද්ද එක ගැන කාලයක ඉඳන් හැමෝම කතා කරනවා ය. අර මේ ඊයේ පෙරේදා හරක් නිදහස් කරන්න ගිය සිංහල රැප් චෙයාමන් මහතා ද සංස්කෘතිය කෝට්ටක් කියලා හිතාගෙන කඩනවා ය කියා පහුගිය දොහක කියා තිබුණා ය. ඉතින් රටේ උන් අනේ පව් ය. මොකද මේ ඔක්කෝම මාකටින් බව ඒ රට හරක්ට නොතේරෙන නිසා ය. ඒ වාගේම වැන්දඹුනෝනා උත්තමයාණන්හට අනුව මේක ලංකාව ලු ය. ඇමරිකාව නොවේ ලු ය. “මේක සිංහලබෞද්ධ (තනිවචනයකි) රටක්” ලු ය. මේ රටේ තියෙන සංස්කෘතිය සජාචාරය බිත්තරයක් වගේ ආරස්සා කරගත යුතු ලු ය. උන්නැහේ ඒක කරන්නේ සමාජයට පණිවිඩ දෙන සිංදු විකුණලා ලු ය. ඒවා උපන්දා සිට කරපු පව් නැති වෙන පිංකම් ලු ය. සංස්කෘතිය යන බිජුවටය රක්කවන සයිස් එකේ පුකවල් ලු ය. අනේ අම්මෙහ් මගේ රට ලු ය.

ඔය උත්තමයාණන් සබන් කැටෙන් වැඩිය කුමාරයෙක් නිසා කෙල්ලෙක් හෙළු කොට්ටෙන් ඉන්නවා දැක නැතුවම ඇති ය. කෙල්ලෙකුයි කොල්ලෙකුයි කැතට හැමිණෙනවා හැබැහින් නම් දැක නැතුවාක් මෙන්ම අත්විඳ නැතුවාක් ද ඇති ය. හොරෙන් හොරෙන් බැලුවාට එළිපිට බලන්න හොඳ නෑ කියා එකෙන්ම හොරෙන් වැල බලලා ද ඇති ය. ඉතින් වෙන දේවල් ඇත්තට පෙන්නුවාම බඩ එළිය යනවා ය. විළි රුදාව හැදෙනවා ය. එහෙම බඩ එළිය යෑම විළි රුදාව හැදීම සාමාන්‍ය දෙයක් බව මතක තියාගත යුතු ය.

ඔය උත්තමයා දැනගත යුත්තේ ඔහොම දේවල් යමරෙට මේ සංස්කෘතික සජාචාරික සිංහල බෞද්ධ ලොකු සයිස් රටේ ඕනෑ තරම් වෙනවා කියා ය. ඊළඟට දැනගත යුත්තේ එහෙම දේවල් නොකර රොම්බ එකේ සයිස් පතිවතකින් හිටියානම් ලංකාවේ මෙච්චර ජනගහණයක් ඉන්නේ ද නැති බව ය. හැමෝම කරන දේවල් කැතට හෝ ලස්සනට පෙන්නුවාම උන්නැහේගේ පුක මල පූද්දවාගතයුතු නැත. එහෙම පුක මල පූද්දවාගෙන නිර්මාණකරණයට සීමා මායිම් දාන්න ගිහින් රෙදිගලවා නොගන්නේ නම් තවත් හොඳ ය. උන්නැහේට ඕන ඕන විදිහට වැඩ කරන්නට මේ රටේ අනිත් නිර්මාණ කරුවන් බැඳී නැති බව මතක තියාගත යුතු ය.

ඔය උත්තමයාණන්ට මොකක් හරි කියන්න ඕනෑම නම් “ආපෝ ඒක හෙණ ගොන් නේ?” කියා හෝ “අම්මටහුඩු ඒක පට්ට නේ?” වගේ අදහසක් දෙන එකක් කියා, එක එක හුත්තවල් තහනම් කරන්නට වාරණය කරන්නට රිපෝට් කරන්නට දත නොකා පාඩුවේ ඇඬෙන සිංදුවක් කරගෙන හිටියාම ඇති ය. මොකද හැමෝම තම තමන්ට සෙට් නොවෙන ඒවා තහනම් කරානම් ඒක හුයන්නක් වත් මේ හුයන්නේ ඉතුරු වෙන්නේ නැති නිසා ය.

ලියනවා නම් තව ලියන්නට පුළුවන් වුණත් අදට මෙතනින් නවතින්නම් ය. තව හිතුණොත් පස්සේත් ලියන්නම් ය. දැන් මේක කියවලා පුළුවන්නම් මෙන්න මූ සිංහලබෞද්ධ සංස්කෘතියක් තියෙන රට කනවා කියා මාව රිපෝට් කරන්න කියා උන්නැහේගේ පාරිභෝගිකයන්ගෙන් ඉල්ලන්න ය. අනේ හුකේ ය. නන්නානේ ය. මල් සිංදුවලට ජය වේවා ය.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana

#රදීස්වැන්දඹුනෝනාමහතා #මල්සිංදුවලටජයවේවා #අපිඅඬමුප්රීතිවීලා #ශාන්ති #ෆිල්ති#සිංහලබෞද්ධරටහුත්තෝ #සංස්කෘතියරකිමු #පීස්රෙදිගළවගන්නඑපා#විකුණන්කෑමසහආතල්ගැනීම #ඔයාකියනවිදිහටඉන්නම්බුදුසෑර් #අනේහුකේ#පැකේජ්ලොකුද #අනෙහම්මෙහ්සජාචාරය #පිස්සුපංපං #තදතද #තග්ලයිෆ්#සංස්කෘතිකපොලීසිය #රිංටෝන්විකුණමු #හිප්හොප්වලටමල්තියලාවඳිමු#මුකුත්නොකියාඉන්නහිටියේඔයාපුකදුන්නනේඉතිංකිව්වා #lka

**පරණ එකක්. අමතක වෙන්න කලින් දැම්මා.

හූනියමක් කරන්නේ කෙසේ ද?

හූනියම : ඉතාම තදබල ලෙස මිථ්‍යා විශ්වාස වල එල්ලී සිටින ඕනෑම අයෙක් ඉතාම පහසු ක්‍රමයකට නැතිබංගස්ථාන කර දමන ආකාරය.

  • වුවමනා දෑ:
  1. නැතිබංගස්ථාන කර දැමීමට වුවමනා පුද්ගලයෙක් (ඉතාම තදින් මිථ්‍යා විශ්වාස වල එල්බගත් අයෙක් විය යුතු ය)
  2. තරමක් මහත කහ නූලක් හෝ එකට අඹරාගත් සිහින් කහ නූල් හතක්
  3. මල් වර්ග හතක්
  4. එක නැට්ටේ දෙහි
  5. බිත්තරයක්
  6. ඉන්ජෙක්ෂන් කටුවක්
  7. රතු පැහැති කුකුල් සායම් හෝ ෆේක් බ්ලඩ් ස්වල්පයක් (සත්‍ය සත්ව හෝ මනුෂ්‍ය ලේ ද භාවිතා කළ හැක)
  8. කුඩා තඹ පත් ඉරුවක්
  9. ඇණයක්
  10. රතු නිල් හා කහ පැහැති නූල්
  11. විනිවිද පෙනෙන කුඩා කුප්පියක් හා ඊට සරිළන පොරොප්ප ඇබයක්
  12. කුඩා සත්වයෙක්ගේ ඇට කැබලි (තරමක් දිරාපත් වූ ඒවා නම් වඩාත් සුදුසු ය)
  13. අළු අවශ්‍ය තරමට (මිනී අළු වඩාත් සුදුසු ය)
  • පෙර සූදානම:

ප්‍රථමයෙන් කහ නූල ගෙන එහි මැදට වන්නට ගැට විසි එකක් දමන්න. එය පසෙකින් තබන්න. දැන් කුකුල් සායම් හෝ ෆේක් බ්ලඩ් ගෙන අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට ලේ වාගේ පෙනෙන සේ සකසා ගන්න. ඉන්පසු බිත්තරය ගෙන ඉන්ජෙක්ෂන් කටුවේ ආධාරයෙන් ඉතාම පරිස්සමට බිත්තරයේ කට්ට සියුම් ලෙස සිදුරු කර ඊට ලේ විදගන්න. එක නැට්ටේ දෙහි ගෙඩි වලට ද එලෙසම ලේ විදගන්න.

දැන් කුඩා තඹ පත්ඉරුව ගෙන ඇණය මගින් යන්තරයක් ලෙස බොහෝ දුරට පෙනෙන අයුරින් ඕනෑම යමක් ඇඳගන්න. එහි අකුරු සිංහල හා දමිළ අකුරු ළඟින් යන හැඩයේ ඒවා වීම පිළිබඳව වැඩි අවධානයක් යොමු කරන්න. ඉන්පසු එය හොඳින් රෝල් කර රතු නිල් හා කහ පැහැති නූලෙන් එක නූලකට ගැට හතක් බැගින් එන සේ ගැට විසි එකක් යොදා ගැට ගසන්න. එසේ පිළිවෙලකට ගැට ගසාගත් තඹ රෝල පොඩි කුප්පිය තුළට දමා පොරොප්පය ගසා තද කර වසා දමන්න.

දැන් ඔබ නිවරදි ලෙස අවශ්‍ය දේ ඉටු කිරීමට සූදානම් වී ඇත.

  • නැතිබංගස්ථාන කරන ආකාරය:
  1. කෙම්මුර දිනක අදාළ පුද්ගලයා නින්දට ගිය පසු හොරෙන්ම ඔහුගේ නිවසේ ඉදිරි දොර වෙත යන්න.
  2. කලින් පිළියෙල කර ගත් කහ පැහැති නූල පාපිස්ස යටින් හෝ දොර ඉදිරිපස පස් යටට හෝ දමා මදක් පෙනෙන සේ වසා දමන්න.
  3. එක නැට්ටේ දෙහි ගෙන හිසේ ගෑවෙන නොගෑවෙන තරමට උළුවස්සේ එල්ලන්න.
  4. දොරකඩ ඉදිරිපස හොඳින් පෙනෙන තැනක කුඩා කවයකට සිටින සේ මල් වර්ග හත තැන්පත් කරන්න.
  5. එය මැදට වන්නට කලින් පිළියෙල කරගත් බිත්තරය තබන්න.
  6. දැන් සත්ව ඇට කැබලි ටික ගෙන කැමති ආකාරයට ඒ මල් කවය හා බිත්තරය මැද හිඩැස් සරසා ගන්න. සැරසිල්ල හැකිතාක් ගුප්ත වන අයුරින් නිර්මාණය කරන්නට වග බලා ගන්න.
  7. ඉන්පසු අළු ගෙන ඒ සැරසිල්ල වටා හොඳින් පෙනෙන සේ කවයක් සළකුණු කරන්න.
  8. අළු ස්වල්පයක් ගෙන ඉදිරිපස දොරේ කැමති ඕනෑම ආකාරයක සළකුණක් අඳින්න.
  9. දැන් වත්ත කෙළවරකට ගොස් කලින් පිළියෙල කරගත් කුප්පිය වළලන්න. (ගැඹුරට වළක් හෑරීම අවශ්‍ය නොවේ. පස් වලට යට වීම ප්‍රමාණවත් ය)
  10.  අළු ඉතුරු වී ඇත්නම් ගේට්ටුවේ හා අවශේෂ ජනෙල් දොරවල් වල ද ගුප්ත සළකුණු ඇඳීම වඩාත් හොඳ ය.

දැන් ඔබ අවැසි සියල්ලම පාහේ සිදු කර ඇත. දැන් ඇත්තේ බලා සිටීම පමණි.

පසු දින හිරු උදාවත් සමගම අදාළ පුද්ගලයා තමන්ට කවුරුන්හෝ “හූනියමක්” කර ඇති බව වටහාගනු ඇත. එතැන් පටන් ඔහුගේ මනසට විෂබීජ එන්නත් කිරීම හා ඔහුගේ කාලයත්, මානසික සුවයත්, මුදලුත් විනාස කර දැමීම ඔහු වටේ පිටේ සිටින සියළුම දෙනා හා, හූනියම කැපීමට ඔහු හයර් කරන කට්ටඬියන් ඉටු කරනු ඇත.

***රෑට නිවසේදී විවිධ ක්‍රම යොදාගෙන බිය වැද්දීම හා ඉන්පසු උදාවන සෑම කෙම්මුර දිනකම ඉදිරිපස දොරේ සත්ව ලේ වලින් විවිධ දෑ ලියා තැබීම වැනි දෑ කිරීමෙන් ඔබට අවශ්‍ය දේ වඩාත් ඉක්මණින් කරගත හැකි ය.***

සැ. යු.
මෙය අයහපත් දේට යොදා නොගන්න. යහපත් දේට පමණක් යොදාගන්න. මෙය හොඳට හෝ නරකට යෙදීමට ගොස් සිදුවන කිසිම දෙයකට කිසිසේත්ම කතෲ වග කියනු නොලැබෙන බව සළකන්න. එසේම අදාළ පුද්ගලයා නින්දට යන තුරු නොඉඳ කඩි කුලප්පුවෙන් මෙය කිරීමට යෑමෙන් සිදුවන හදිසි අනතුරු වලට වග කියනු නොලැබෙන බවද කරුණාවෙන් සළකන්න.

© 2016 Pamuditha Zen Anjana